Snm
@Snm_Kr
9 okur puanı
Aralık 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Puan vermedi·303 syf.·
16 günde okudu
·Okunma: 31 Mart 2026 23:01
·2026 7. kitabı
Reklam
Her çocuğun içinde, sevgiyle doldurulması gereken bir “duygu deposu” vardır. Çocuk gerçekten sevildiğinde, doğal ve olması gerektiği gibi gelişir. Sevgi deposu boş kaldığında, çocuk yanlış davranışlara yönelir. Çocukların yaramazlıkları genellikle bu sevgi deposundaki boşluktan kaynaklanır.
Bir erkek evlilik dışı ilişkiye girer ve bunu “sevgi” olarak tanımlar ama din adamının buna verdiği isim ”zina”dır ve günah olarak tanımlanır. Alkolik bir adamın karısı, kocasının son yarattığı olaydan kalan dağınıklığı toplar ve adına “sevgi” der ama bir psikoloğun gözünde bu, “karşılıklı bağımlılık”tır. Ebeveynler çocuklarının tüm isteklerine “onları sevdikleri için” katlanır ama aile terapisti için bu tutum, “sorumsuz ebeveynlik”tir. Peki, sevgi nerede kalıyor bu durumda?
Yeryüzünde bir minik değişiklik yapmamış, küçücük bir iz olsun bırakmamış biz sıradan insanlar, bedenimizle olmasa bile ismimizle ölümsüz olabilmeyi isteriz için için. Çok korkarız silinip gitmekten, unutulmaktan. Ne var ki pek az insan dünya döndükçe hatırlanma şerefine nail olabilir aramızda. Dürüst, faziletli bir insan olmak, hatırşinas evlatlar yetiştirmek, kimseyi incitmemek ya da hayatında hiç rüşvet almamış bir memur olarak son nefesini teslim etmek, bir adı ölümsüz kılmaya yetmez genellikle. Eğer suyun kaldırma kuvvetini keşfetmediyseniz, bir dünya savaşı başlatacak kadar korkunç biri değilseniz ya da fevkalade şiirler yazmamış, en güzel şarkıları söylememiş, mucizevi resimler yapmamışsanız, ne sebeple hatırlanacaksınız?
