Ama öyle oldu işte; düşmüş melek, kötü şeytana dönüştü. Fakat o Tanrı ve insan düşmanın bile, kederli hali içinde dostları, eşlikçileri vardı: Bense yalnızım.
"... Hiçbir bağım, sevgim olmadığında, payıma nefret ve kötülük düşer. Başka birini sevmek, suçlarımın sebebini ortadan kaldıracak. Varlığından hiç kimsenin haberdar olmadığı bir şeye dönüşeceğim. Suçlarım, bana dayatılan iğrenç bir yalnızlığın çocukları. Bir eşitimle beraber olduğumda, kaçınılmaz olarak erdemlerim ortaya çıkacak. Duyarlı bir varlığın sevgisini hissedince, şimdi dışında bırakıldığım varoluş zincirinin ve olayların parçası haline geleceğim."