Artık kelimelerimizin sesi kısılmıştır. Hiçbir ses yetmez içimizi teskin etmeye , derdimizi yüklenmeye. Eyvallah hem bir kabulleniş, hem bir razı olmadır aslında. Kabullenmenin ötesinde rıza göstermektir Allah'a.
Dertler de bizi böyle yakar durur işte. Yandıkça olgunlaşırız , yandıkça içimize o ruhani nefesi alacak kıvama geliriz . Ne diyor Pir, "Hamdım, piştim, yandım ."