Kaybedilen en kıymetli eşyanın ,servetin, her türlü dünya saadetinin acısı zamanla unutuluyor . Yalnız kaçırılan fırsatlar asla akıldan çıkmıyor ve her hatırlayışta insanın içini sızlatıyor. Bunun sebebi herhalde, " bu böyle olmayabilirdi !" düşüncesi , yoksa insan mukadder telakki ettiği şeyleri kabule her zaman hazır.