Songül USLU
@Songulusluu
Gül Kırığı ve Düş Bozgunu kitaplarının yazarı.
Öğretmen/yazar
Lisans
Gökyüzü :)
20 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Merdivenden aşağı yuvarlanıyoruz; özrüm, kabahatim ve ben. Korkuyorum sen sanıp sevişmekten, merdivenden aşağı.
Ben en çok susanlardan korkardım küçükken, beni anlarlar diye. Gizli gizli şarkı söylerdim kendi kendime fısıltıyla. Ama hiç bağırmadan, gizli gizli, merdivenden aşağı. İkişer ikişer inerdim basmakları ayağım alışmasın diye, ya da belki aceleciydim sadece. Kimseden de öğrenmedim şarabı, kanıma yakındı o kadar ve kan vermem yasaktı, yüzde kırk beşti çünkü alkol oranım. Seninle o parkta sevişmek istemiştim en çok ama sen yoktun, ben de saçını okşadım sadece.
Ölmeyecektin sen, ama taşıyıcıydın, bana bulaştırdın... Durdurulmadan koşabileceğim bir sokak istemiştim sadece, bir de evim olsaydın sen yeterdi. Yorganım olsaydın, en güzel uykumu uyurdum… Ah, çok sessiz burası. Çok, ama çok korkardım küçükken sessizlikten, hemen müzik açardım, camdan sarkardım bazen ya da ataraxla evcilik oynardım. Yazdıklarımdan korkardım, insanların gözleri büyürdü çünkü, insanlardan kaçardım.
Ne yokluğuna alışmak mümkündü ne de varlığından uzak durmak. Çaresiz içim giderdi her basamakta aslı hayal, sureti tırabzan bir boşluğa elini verdiğinde sen. Hep gerçek olsun isterdim avuçlarındaki bu soğuğa çare göğsümü gördüğümde rüyamda. Ve her uykuda, bir uçurumdan aşağı düşerken ben, son anda açıp gözlerimi, çakılırdım saç diplerine parçalanıp dağılmış yüzümle. Bir yağmur, omuzlarına dökülen simsiyah damlalar, teninde benek benek kara bulutlar, bir iklim ki her daim toprak kokusunda yeşeren dudaklarıma "memleketim" dedirten... Ne alışmak mümkündü, ne de uzak durmak yazları kurak ve sıcak, kışları soğuk ve kamburlu geçen bir adam için. Ama sadece kal istedim, her nerdeysen, orda kal..
Gidişin, ağırlaşan gözlerimin bir oyunu olabilirdi ancak. Varımı yoğumu masaya koymuşken, kazanmak için
Bu dünyada insanın uğrayacağı en büyük kötülüklerden biri, kayıtsız kalınmaktır. Görünmez ve duyulmaz olmak. Biri varlığımıza bir yankı, acımıza bir cevap versin isteriz.
Bazı yaralar iyileşmez, sadece anlaşılmak ister.
Bizden daha güçlü insanları sevebileceğimize kendimizi inandırırız. Ne var ki onlarla olan dostluğumuzu yaratan tek şey menfaattir. Kendimizi onlara adamımızın nedeni iyilik yapmak istememiz değil, onlardan iyilik beklememizdir.
