İNSANLAR GİBİ YOLCUYUZ BİZDE
İnsanlar gibi yolcuyuz biz de,
ama dönmüyoruz hiçbir şeye... Seferimiz
bulutların yolu sanki. Bulutlarm gölgesine
ve ağaçların gövdesine defnettik sevdiklerimizi
"Yüzlerce yıl doğurun bizden" dedik eşlerimize,
"Doğurun ki tamamlayalım, ülkeye bir saatlik,
muhâle bir metrelik seferimizi!"
Mezmûr arabalarıyla düşeriz yollara, uzanırız
peygamberler çadırında, çıkarız
çingenelerin sözcüklerinden
Hüdhüd gagasıya ölçeriz uzayı ya da şarkılar söyleriz
oyalamak için önümüzdeki mesafeyi,
yıkar arıtırız ay ışığını
Yolun uzun. Yüklenebilmek için bu uzun yolu omuzlarına
yedi kadın düşle sen!
Hurma ağacını onlar için salla,
salla ki öğrenesin adlarını ve hangi anadan doğacağını
Çelileli çocuğun!
Sözcüklerden bir ülkemiz var. Konuş,
konuş ki yol süreyim taştan taşa!
Sözcüklerden bir ülkemiz var. Konuş,
konuş ki öğrenelim nerede biteceğini bu yolun!