Aaiwiiwwi
@Srhnayfr
200 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Bu kitabı okuduğum süreçte sanırım bende oblomovluk ettim. Uzun zamandır uygun zamanı beklediğim kitaptı okumak için. Şimdi söze nerden başlamalı, nerde bitirmeli seçmek hakkaten zor. Güzelim kitap, bitmeyesice kitap, adamım Oblomov. Her okur okudugunda aynı şeyleri muhakkak hissedecek, kitaba girip, hadi oblomov, bu sefer oblomov, yapabilirsin oblomov diyecek ama oblomov her defasında hayalleri suya düşürecek yine de kizmayacak ona üzülecek belki. Her sayfasi insan ruhunun inceliklerini gözler önüne seren betimlemelerle dolu, her okura bir seyler katacak, onu zenginlestirecek bir başyapit. Kitap bittiğinde oblomovu itip kakmaktan yorulacak, evinizde bulunan eşyaların tozunu almaya niyet edecek, bizim para verip alamadığımız dana etini beğenmedikleri için Ruslara kizacaksiniz. Efendisine hizmmette kusurlu, bağlılikta kusursuz Zahar, armut dibine düşmüş dedirten bir karakter. Okuyunca sirtinizdaki yükü atacak, zihninizdeki yük bir süre daha sizinle kalacak. Ne diyeyim daha, okuyun, okutun....
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
TOPRAK ANA
Cengiz Aytmatov’un en duygu yüklü eserlerinden olan Toprak Ana insanın toprakla olan güçlü ilişkisini sağlam bir felsefe ile anlatıyor.
Hayatlarını sade, mutlu ve emekleriyle kazanan insanların savaşla karşılaşmaları sonucu parçalanan yaşamlarını, ölümleri, geride kalanları bırakılan saf acıyı, umutsuzluğu, çaresizliği net bir şekilde görüyoruz.
Kitapta savaştan önceki insanların yaşamına baktığımızda çalışmaya gösterilen büyük saygı, ekmeğe hürmet ve içten gelen sevgiyi görüyoruz.
Hayatlarını çok basit ama alınteriyle yoğuran bu insanlara savaş haberi gelmesi ike birlikte yüreklerinde korku ve endişeyle sevdiklerinden ayrı kalmanın acısına tahammül etmeye çalışıyorlar.
Güçlü kadın karakterler babasız, abisiz, eşsiz çocuklarından ayrı bir şekilde hayata tutunup önce cephedekilere sonra kendilerine yiyecek sağlamak için durmadan çalışıyorlar.
Tek hayalleri cepheden bir haber almak ve eskisi gibi mutlu olabilmek.
Başkarakterimiz Tolunay üç oğlunu ve kocasını askere yollarken geride sadece o ve gelini kalmıştır.
Tüm zor şartlara rağmen topraklarına sıkıca bağlanan ve zamanla ana kız olan bu kadınlara cepheden bir bir ölüm haberleri gelir.
Ama yine de bilirler ki bu haberler onları yıldırmamalı topraklarından ayrı kalmamalıdırlar.
Çünkü geride kalanlara ancak toprakla bakılabilir ve bu güçlü kadınlar savaştan sonra da birbirlerine tutunup yaşama devam ederler.
Ancak hayat karşılarına süprizlerini çıkartmaya devam eder.
Kitabın en vurucu kısımlarından biri olan Tolunay’ın Toprak Ana’sına sorduğu “İnsanlar savaşmadan yaşayamaz mı?” belki de insanı en çok düşündürten kısımlardan.
Gelip gittiğimiz toprağa sıkıca bağlı kalarak basit bir yaşam sürmekte gizlidir belki en asil mutluluklar. Savaşmadan geçecek güzel günler dileği ile...
Bir şeyi çok yapmak istersiniz, birileri ya da bir şeyler de sizi engeller. Kursağanızda kalır. İçinize kapanmak ister, yok olmak istersiniz. Çünkü hiçbir şekilde, hiç kimseye duygularınızı anlatamayacağınızı hissetmişsinizdir. Aslında anlatıp anlatmamaktan ziyade, artık anlatmanın bir mânasının olmadığı duygusuna kapılırsınız. Bu kitap da tam olarak bu duyguyu mükemmel bir şekilde anlatıyor. Karakterlerin iç sıkıntılarını, hissiyatlarını içinizde hissediyorsunuz. Kötü karakteri oynayan oyuncu, rolünün hakkını iyi verdikçe, kendisinden gerçekten de nefret etmemiz gibi bu kitap da bu iç sıkıntıları o kadar iyi anlatmış ki, neredeyse okuyamayacaktım. Çünkü her satırında bir şeyler damlıyor içinize. Kendisi her 'güzelim' yazdığında bir hüzün çöktü üstüme..
