Elif

Elif
Oku, sana bir hisli yürek lâzımsa.
Son
Bize, gene yalnız yol göründü.
Sayfa 198·Kitabı okudu
Edebiyat
Reklam
Sanki kendi kendini seyreden, kendi için oynayan sessiz bir aktördüm.
Sayfa 133·Kitabı okudu
Edebiyat
Mükemmel.
Bunun nedeni, Türk aydını, gene sensin! Bu viran ülke ve yoksul insan kitlesi için ne yaptın? Yıllarca, yüzyıllarca onun kanını emdikten ve onu bir posa hâlinde katı toprak üstüne attıktan sonra, şimdi de gelip ondan tiksinmek hakkını kendinde buluyorsun. Anadolu halkının bir ruhu vardı, nüfuz edemedin. Bir kafası vardı, aydınlatamadın. Bir vücudu vardı, besleyemedin. Üstünde yaşadığı bir toprak vardı! İşletemedin. Onu, hayvanî duyguların, cehâletin, yoksulluğun ve kıtlığın elinde bıraktın. O, katı toprakla kuru göğün arasında bir yabanî ot gibi bitti. Şimdi, elinde orak, buraya hasada gelmişsin. Ne ektin ki, ne biçeceksin?
Sayfa 111·Kitabı okudu
Edebiyat
"Ne bu zırhlılardan, ne bu ordudan, ne sokak başlarındaki bu makineli tüfeklerden korkuyorum. Beni korkutan şey kendi aramızdaki anlaşmazlıklar, kendi aramızdaki nifaklardır. Bizi asıl bu mahvedecek."
Sayfa 110·Kitabı okudu
Edebiyat
Öyle mahzun, öyle mahzun bir bakış ki insana ağlamak isteğini veriyor.
Sayfa 87·Kitabı okudu
Edebiyat
Reklam