Sude
@Ssudemir
Hukuk 4/4
Antalya
2003
141 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Öncelikle kitabı okurken en çok hissettiğim duygunun öfke olduğunu söylemeden geçemeyeceğim. Çok üzüldüm de diyemem çünkü insan ne yaparsa kendine yaparmış.
(Spoiler içerebilir)
Tanınmış bir roman yazarı olan R. doğum gününde bir mektup alır. Bir kadın tarafından yazılmış olan bu mektup ne bir isim ne de bir adres içermektedir.
Kadın sayfalarca adama olan aşkını anlatmış mektupta. Ya da takıntısını mı demeliyim? Henüz 13 yaşında bir çocukken apartmana yeni taşınan bu adama nasıl aşık olduğunu, genç kızlığında nasıl vazgeçemediğini, birlikte geçirilen birkaç gecenin ardından adamdan habersiz onun çocuğunu doğurduğunu ve yıllar sonra tekrar karşılaştıklarında hatırlanmadığını fark ettiğinde yaşadığı hayal kırıklığını anlatmış.
Açıkçası kadının aşkını okurken o kadar öfkelendim ki. Sana hiç gelmeyecek çapkın bir adamla bir gün tekrar birlikte olmanın umuduyla, karşına çıkan bütün fırsatları tepemezsin ya. Sana hiç umut vermemiş bir adam için her şeyi elinin tersiyle itemezsin.
Hatta çocuğunu bile sırf bu adamın çocuğu olduğu için sevdi. Çocuğunun ölümünden bahsederken bile "Senden geriye hiçbir şey kalmadı." dedi. Aşk bu değil, bu olamaz. Kendinden bu kadar vererek, hatta kendinden geriye hiçbir şey bırakmayarak sevemezsin kimseyi.
En çok da bir adam uğruna kendi hayatı heba olurken adamı değil de Tanrı'yı suçlamasına sinirlendim. Ve bence bu hikayedeki tek suçlu kendisiydi.
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,3bin okunma
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sevgili yazar döktürüyor yine. Serinin bu kitabını da oldukça beğendim. Ve hala beğenmediğim tek kitabı Harabe Sırlar.
Alessandro 8 sene boyunca karısının ölümüne sebep olan kişiyi arar. Sonunda karısının katili Rosso'yu bulduğunda koruması olarak onun yanında işe girer. Sözde Rosso'nun karısı Ravenna'yı koruyacaktır. Ama elbette asıl amacı Ravenna'yı öldürerek Rosso'ya kendi yaşadığı acının aynını yaşatmaktır.
Ancak bu süreçte Ravenna'dan delicesine etkilenmek ve onu koruma içgüdüsüyle dolmak, planları arasında yoktur.
Kitap boyunca Rosso'ya sövdüm desem yeridir. Beceriksiz sapık herif.
Alessadro ise sürekli olarak kalbi ve aklı arasında kalıyor. Bir yandan intikam yeminini bozmak istemezken diğer yandan Ravenna'nın zarar görme ihtimali onu delirtmeye başlıyor.
Ve Ravenna... Çok fazla korkmasına rağmen tek başına savaşmaya çalışması çok anlamlıydı. Gerçek dünyada da onun yaşadığı şeyleri yaşayan kadınların olduğunu bilmek daha da üzücü.
Özetle, güzel bir okumaydı benim için. Neva'nın kalemi oldukça akıcı zaten. Ama hala serideki favorim "Çalıntı Dokunuşlar"
Osamu Dazai'nin otobiyografik bir romanı İnsanlığımı Yitirirken.
Öncelikle oldukça depresif bir roman olduğunu bilmeniz gerekiyor. Zaten genel olarak yazarın çoğu kitabına depresif bir hava hakim.
Yozo'nun küçüklüğünden itibaren neden yalnız hissettiğini, neden aidiyet duygusunun olmadığını, neden insanlardan korktuğunu okuyoruz. İnsanlardan çok korkan ve kendisini sevdirebilmek için türlü şaklabanlıklar, komiklikler yapan bir çocuk Yozo. Aslında "Komik çocuk" maskesinin arkasına saklanarak insanlara karşı bir savunma mekanizması oluşturmuş.
Küçük yaşta uğradığı üstü kapalı anlatılan cinsel istismar, gençlik döneminde edindiği yanlış arkadaşlıklar, ailesi tarafından defalarca evlatlıktan reddedilmesi ve yaşadığı birçok şey, onu hayata karşı umutsuz, bazen inanmadığı tanrıya karşı isyankar ve intihara meyilli bir insan haline getiriyor. Ki zaten yazarın kendisi defalarca intihar girişiminde bulunmuş ve dördüncü denemesinde bir kanala atlayarak intihar etmiştir.
Başta hemen bitirebileceğimi düşündüğüm ama tek seferde okuyamadığım bir kitaptı. Beni fazlasıyla etkiledi. Bence sağlam bir psikoloji ile okunması gereken bir kitap. Zaten psikolojik olarak sıkıntılı bir süreçten geçiyorsanız bu kitabı okumayı ertelemenizi öneririm.
Öncelikle ufak bir uyarı yapayım. Emir Feza Dağlı gerçek değildir, kurgusal karakterdir.
İlkim ve Emir Feza üniversite yıllarında deli dolu bir aşk yaşarken bir sebepten dolayı İlkim, Emir Feza'yı terk ediyor. 6 yılın ardından İlkim mezun olduğu üniversitede akademisyen olmuş, Emir Feza ise başarılı bir avukat olmuştur. Üniversitedeki hocalarının yürüteceği bir projede ikisinin de yer alması ile 6 yılın ardından ilk kez karşılaşıyorlar. Biz bu andan itibaren okumaya başlıyoruz. İlerleyen sayfalarda elbette geçmişe gidiliyor.
Açıkçası kitap boyunca İlkim'in beni delirttiğini söylemeliyim. "Bu adamı nasıl terk ettin, neden terk ettin be kadın?" diye diye okudum resmen. Gerçi bir yerden sonra tahmin edilebilir oldu. İlkim zaman zaman sinirlerimi bozsa da genel olarak iki ana karakteri de sevdim. Hele ki Emir Feza favori kurgusal karakterlerim arasına girdi bile. O kadar nahif, o kadar sevgi dolu bir adamdı ki...
Ve elbette Seçil! Sen mükemmel bir arkadaşsın. Her insan, hayatında Seçil gibi bir arkadaş ister. İster istemez yakın arkadaşlarımı Seçil'le karşılaştırmaya başladım desem abartmış olmam.
Kısacası bu kitabı severek okudum ve 2. kitabını merak ediyorum. En kısa sürede onu da okuyacağım.
Son olarak, neden gerçek değilsin Emir Feza?
Bu seriden okuduğum en kötü kitaptı, daha doğrusu tek kötü kitaptı. Normalde bu seriyi seviyorum ama rezaletti yani. Kesinlikle seriye yakışmıyor. İkili arasında asla bir aşk falan yoktu bence. Tamamen cinsellik üzerine bir kitaptı. Özellikle o parmak muhabbeti o kadar sıktı ki, mide bulandırmaya başladı yani. Normalde smut okumak beni rahatsız etmez ama o sahneleri atlayarak okudum diyebilirim. Bir an önce bitse de kurtulsam modundaydım.
