Her zaman aynı insanları görürsek, onları yaşamımızın bir parçası saymaya başlarız.Yasamimizin bir parçası saydikça da onlar bizim yaşamımızı değiştirmeye kalkışırlar. Bizi görmek istedikleri gibi değilsek, hoşnut olmazlar, canları sıkılır. Çünkü efendim herkes bizim nasıl yaşamamız gerektiğini elifi elifine bildiğine inanır. Ne var ki hiç kimse kendisinin kendi hayatını nasıl yaşaması gerektiğini kesinlikle bilmez.
Düşünüyordum da şu hayat dediğimiz şeyin ne hoş ödülleri vardı; şuna buna kin duymak, kin beslemek ne kadar yersizdi ve dostluklar kurabilmek ve kafa dengi kişilerle birlikte olabilmek ne kadar gıpta edilecek bir durumdu...