Ey kör! Aç gözünü de düşlerden uyan. Simurgu görmesen de bari küçük bir serçeyi gör. Kaf dağına varmasan bile,hiç olmazsa evinden çıkıp kırlara açıl, böcekleri, kuşları, çiçekleri ve tepeleri seyret. Bırak dünyanın haritasını yapmayı! Daha hayattayken bir taşı bir taşın üstüne koy. Gülleri ve bülbülleri görmeyip gün boyu evinde oturan adam dünyanın kendisini hiç görebilir mi?
Gerçek şudur ki, gözümüzde canlandırdığımız kendi resmimizi, başkalarının kendi gözlerinde canlandırdıkları resmimizle barıştırıp uyuşturmak zor bir iştir....