Beni çok yalnız bıraktın,anlıyor musun? Üstelik ben bu yalnızlığı senden gizleyeyim diye kıvranırken, sen beni avucunda tutmak azmiyle nelere el atmadın.
“Babamla annem niçin benzemiyorlar öteki insanlara?” diye düşünüyordum. Öteki insanların gülümsediklerini gördükçe, bizim evde böyle bir şeyin olmaması, herkesin hep asık yüzlü olması şaşırtıyordu beni.
Ama bekle biraz hele. Allah vergisi bir yeteneğin olduğunu öğrendiklerinde değişecek durum. Çekememezlik, alçaklık, en çok da aptallık… Yoksulluktan daha acımasızca hırpalayacaklar seni.