Beni çok yalnız bıraktın,anlıyor musun? Üstelik ben bu yalnızlığı senden gizleyeyim diye kıvranırken, sen beni avucunda tutmak azmiyle nelere el atmadın.
"Ancak yarın da böyle mi olacaktı? Böyle olmasını diliyorduk! Ancak dilekler hayaller gibidir: Gerçek hayata dönüp baktığımızda bu dileklerin bahar güneşinde eriyen karlardan farksız olduğunu görüyorduk. Bu yüzden yarın da tıpkı geride bıraktığımız zor günler gibi olacaktı."
"Yetmiş üç yaşındayım, aşağı yukarı yaşadığım, gerçekten yaşadığım toplam olarak iki yıl...bilemedin üç." Ya acılar, can sıkıntıları, onlar ne kadar tutardı? Saymaya çalışmak boşunaydı: Tüm geri kalanı yetmiş yıl.