Yazar:
Tomasi Di Lampedusa
Çevirmen:
Semin Sayıt
Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 56 dk.
Sayfa Sayısı:
280
Basım Tarihi:
2018
Yayınevi:
Can Yayınları
Orijinal Adı:
II Gattopardo
ISBN:
9789755108247
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
#kitapagaciklasiklerkulubu Ağustos kitabımız İtalyan edebiyatından bir eserdi. İlk kez okuduğum bir yazar. Açıkçası çok benimseyip , içine girebildiğim bir roman olmadı. 1860’lı yıllar Sicilya bölgesi toplum ve siyasi yapısını, prens ve çevresini konu edinen bir eserdi. Sarayın iç mekan betimlemeleri, yemek kültürü altarımı sevdiğim bölümlerdendi. Ama geneline baktığımda çok etkilendiğimi söyleyemeyeceğim. İtalya yerel kültürüne, tarihi ve siyasi olaylarına hakim olmayı gerektiriyordu belki de. Garibaldi zamanındaki olaylardan çokça bahsediliyordu. Bence daha verimli okuma adına, tarihi bir altyapıya sahip olmayı gerektiren eserlerden biri.
Youtube kanalım: youtu.be/lxpJu_9VsiA
Puan vermedi·280 syf.··
Beğendi
·2023 68. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 13 Haziran 2023 00:00
İtalyan edebiyatının başyapıtlarından Leopar’ın tarihi zeminini İtalya’nın birleşme dönemi oluşturuyor. Risorgimento diye anılan İtalya Birliği’nin oluşturulduğu süreç, Salina prensi Fabrizio Corbera ve ailesinin yaşantı üzerinde aktarılıyor. Giuseppe Garibaldi’nin 1860’da Sicilya’ya çıkarma yaptığı dönemde başlıyor kurgu. Daha sonra halk oylamasıyla Sicilya İtalyan Birliği’ne katılıyor. Bir aristokratın gözünden bu süreç eleştiriliyor. Burjuva sınıfının yükselişi, şartalarda iyileşme olmayışı hatta kötüye gidişi anlatıldığı gibi, aristokratlara da eleştiriler var. Giuseppe Tomasi di Lampedusa da aristokrat bir aileden, Salina prensi dedesini temsil ediyormuş. Bazı karakterler de yakınları. Leopar’daki mekanlar Lampedusa’nın büyüdüğü evler. Siren’de anılar bölümde detaylı anlatıyor bu evleri. Kitabın son bölümlerinde ise zaman atlıyor, yirmi yıl sonra Prens’in ölümü anlatıyor ve tekrar yirmi sonrası Salina ailesinin son üyelerinin yaşamına geçiyor. Böylelikle tarihi değişimleri de aktarıyor.
Lampedusa’nın ince bir mizahı var, anlatımı keyifli. Çok severek okudum. @sirinetik tavsiyesiydi, bence es geçilmemesi gereken bir 20. yüzyıl klasiği. Ayrıca İtalya’nın birleşme dönemiyle ilgili daha önce kurgu okumamıştım, bu açıdan da ilgi çekici bir okumaydı. @parlakozge ‘nin Leopar’la ilgili bir tezi var. Nette bulabilirsiniz, kesinlikle bir göz atmanızı tavsiye ederim. Birleşme dönemi de çok iyi açıklamış. Diğer kaynaklarda biraz dağınık bilgiler.
#seminsayıt çevirisi
Bu arada Leopar’ın filmi de var. Ve Leopar hem Salina prensinin hem Lampedusa ailesinin arması.
Sicilya :)Edebiyat & Roman
Puan vermedi
Beklediğimden daha fazla sevdiğim, keyif aldığım, farklı öğrenmelere kapı açan bir kitap oldu
.
Kendisi de bir aristokrat olan yazar; Leopar'da , Sicilyalı Salina ailesi, Özellikle de Prens Fabrizio Corbera di Salina ve onun çevresindeki kişiler aracılığıyla, Garibaldi önderliğindeki İtalyan Birliği'nin oluşumunu, topluma etkilerini, baskın sınıfın değişimini, aristokratların yerine geçen burjuvaziyi, her şeye rağmen etkisini sürdüren kiliseyi ve elbette halkı canlı bir şekilde anlatıyor.
.
Prens ve Tancredi 'nin her sahnesi çok güzeldi. Ozellikle Prens'in balodaki yalnızlığı en sevdiğim sayfalar oldu.Kadinlar ise başlı başına sohbet konusu , hırslı Angelica , sonunda yalnız kalan Salina kızları...
.
Bir başyapıt olarak kabul edilse de, akıcı herkesin sevebileceği bir roman değil. Benim sevmem de bir ihtimal yakın zamanda okuduğum Sicilya Aslanları' nın etkisi oldu Bir de kitabın dili elbette ince bir mizah, canlı betimlemeler, adeta yaşayan kişiler ve prensin gözlemleri, düşünceleri hemen 1860'lar Sicilya'sına götürdü beni
.
Kitap 2 büyük yayınevi tarafından reddedilmiş. Yazarın ölümünden sonra basılmış. Kitabın başında buna dair bir yazı var. 2012 yılında The Observer tarafından En İyi 10 Tarih Romanı arasında gösterilmiş. 1963'te de sinemaya uyarlanmış.
.
Kitabı okumama vesile olan @ipekdadakci Dünya Klasikleri Okuma Kulübü'ne teşekkür ederim
Puan vermedi
Leopar// Giuseppe Tomasi di Lampedusa
.
Bu ayın ikinci #canlandıranokumalar kitabıydı Leopar. Orgel Kontunun Balosu’nda yaşadığım hayal kırıklığının aksine, bana tam bir #edebi şölen yaşattı.
.
İtalyan edebiyatı sevgim bir başka.
Ve bu kitabı meraklısına #tavsiye ederim, gönülden…
.
Leopar, Prens Fabrizio Salina’nın yaşamını anlatırken onun üzerinden İtalya’nın çöküşünü dile getirir.
Oy sandıklarında gerçekleşen hileler, politikanın çirkin yüzü, toplumsal sınıf ayrıcalıkları ( her dönem varmış) Lampedusa kalemi ile can bulmuş adeta.
Kendi çöküşünü ve yaklaşan sonunu anlayan Prens, sönen mumun alevinde hayatının (ve yazarın anlattığı dönem İtalya’sının) muhasebesini yapar.
Sinemaya da aktarılmış bu eser. İzlemem lazım.
Meltem Bige
.
.
“Biz leoparlar, aslanlardık; yerimize geçecekler küçük çakallar ve sırtlanlar olacak ve hepimiz, leoparlar, çakallar ve koyunlar, kendimizi en namuslu, en dürüst saymayı sürdüreceğiz."
Meltem Bige
.
.
“Biz leoparlar, aslanlardık; yerimize geçecekler küçük çakallar ve sırtlanlar olacak ve hepimiz, leoparlar, çakallar ve koyunlar, kendimizi en namuslu, en dürüst saymayı sürdüreceğiz."
Merhaba arkadaşlar
Bugün #canyayınları tarafından çıkarılıp baskısı olmayan @SeminSayıt çevirisiyle Giuseppe Toması Dı Lampedusa'dan LEOPAR ile sizlerleyim. Luchino Visconti tarafından 1963
8/10
2017 21. kitabı
Tarihi açıdan ele alacak olursak, yine bazı kitaplarda yaşadığım, dönemin ve bölgenin tarihi ve siyasi durumları konusundaki bilgi eksikliğinden kaynaklı kopmaları yaşadım. Krallık rejimi,
Vedat Milor 'un son kitabı 
Yeni Dünya Yeni Kurallar'da övgüyle bahsettiği su gibi akan bir roman. Okumadan önce modern İtalya'nın kuruluşuyla ilgili kısa da olsa bilgi edinmek faydalı olur. Aristrokrasinin çöküşü burjuvanın yükselişi,19.yy italyasının siyasi gelişmelerini, bir dönem değişimini anlatan şahane bir çevirisi olan şahane bir kitap.
Filmi de bir o kadar güzel.Müthiş
1963 yapımı "İl Gattopardo" filmi muhteşemdi. Filme başarıyla uyarlanan kitabı daha da muhteşem. Kurulan alegorilere hayran kalmamak elde değil. Ayrıca temel felsefesini kitap boyunca genişleten yazar, bir Akdenizli toplum olarak, anlayabileceğimiz perspektifleri çok iyi yansıtmış.
Leopar, Italyan yazar Giuseppe Tomasi di Lampedusa'nın ölümünden bir yıl sonra 1958 yılında yayımlanmış.
Bazı eleştirmenler, Leopar'ın yalnız İtalyan değil, dünya edebiyatının bir başyapıtı hatta 20. yüzyılın en önemli romanlarından biri olduğunu ileri sürüyor. Ben ise üniversitede çok sevdiğim hocam Cemil Güzey'in ödevlendirmesi ile tanıştım bu güzel kitapla... Roman, Sicilya'da Bourbon Krallığı'nın çöküş yıllarında soylu bir ailenin, özellikle de ailenin reisi Prens Fabrizio Salina'nın yaşamöyküsünü anlatıyor. 70 yaşına gelmiş, ilginç özellikleri ve uğraşları olan Fabrizio Salina, soylulara özgü dünyanın çöküşüyle birlikte yavaş yavaş ilerleyen kendi çöküşünü de hüzünle yaşar. Bir yolculuk sırasında rahatsızlanarak, denize bakan bir otel odasında dinlenmeye çekilen prens, mumun alevinin sönmek üzere olduğunu
sezinler. Hayatının muhasebesini yapar ve, "Her şeyin olduğu gibi kalmasını istiyorsak her şeyi değiştirmeliyiz!” diye düşünür. Luchino Visconti'nin 1963'te beyazperdeye uyarladığı Leopar, sinema tarihinin başyapıtlarından biri olarak da anılmaktadır. Benim Leopar'da en çok hoşuma giden yön ise, mitoloji kullanılarak yapılan benzetmeler, örneklendirmeler oldu.
