'Hayallerim nerede?' diye kendime sorduğum zaman başımı sallayıp: 'Zaman nasıl da çabuk geçiyor?' diyorum. 'Zamanını nasıl geçirdin, hayatının en güzel yıllarını nereye gömdün? 'Yaşadın mı yaşamadın mı?' Sonra içimden bir ses yanıt veriyor: 'Baksana dünyada her şey soğuyor.' Birkaç yıl daha geçecek, neşesiz bir yalnızlık günleri onları izleyecek, bastonlu ihtiyarlık günleri gelecek, arkasından da ümitsizlik ve kimsesizlik! Hayal dünyası yok olacak, solup gidecek, ağaçlardan dökülen sarı yapraklar gibi etrafa saçılacak. "Ah Nastenka, yalnız kalmaktan, tamamen terk edilmekten, pişmanlık duyacağım hiçbir şey ama hiçbir şey olmamasından daha kötü ne olabilir? Çünkü kaybettiklerimiz koskoca bir sıfırdan, bomboş bir rüyadan başka hiçbir şey değildir!"