Aylak Adam
@Suigei
35 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
O karanlığın içinde denize yağmur yağdığını gördüm. Uçsuz bucaksız sulara usul usul yağıyordu, etrafta bunu görecek kimse yoktu. Damlalar deniz yüzeyine vuruyor ama balıklar bile yağmurun yağdığını bilmiyordu.
Biri gelip nazikçe elini omzuma koyana dek denizi düşündüm.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yalnızlık üstüme üstüme geliyordu; kuşların ve araçların her zamanki sesleri bir tuhaftı. Bütün sesler durdurulamayan bir gücün altında bükülüp eziliyor gibiydi. Bunların tam ortasında, bir şeyler olmasını bekliyordum. Bir şeyler olmak zorundaydı, buna emindim. Böyle son bulamazdı.
Tekrar bana dönerek dikkatle yüzüme baktı. “Hacime” dedi kısa bir aradan sonra. “Araba kullanırken bazen sana baktığımda direksiyonu yana kırmak istiyorum. O zaman ölürdük, değil mi?
“Kesin ölürdük. Saatte seksenle gidiyoruz.”
“Benimle ölmek istemezsin sanırım?”
“Ölmek için daha güzel yollar hayal ediyorum.” Güldüm. “Üstelik daha plağı dinlemedik bile. Burada olmamazın sebebi o değil mi?”
“Merak etme” dedi. “Öyle bir şey yapmayacağım. Sadece arada bir aklımdan geçiriyorum.”
“Hacime” diye başladı, “asıl acı olan şey, geri dönemeyeceğimiz gerçeği. Bir kez ilerlemeye başladın mı, ne yaparsan yap gittiğin yoldan geri dönemiyorsun. En ufak bir sapma her şeyi sonsuza dek değiştiriyor.”
“Herkese karşı bu kadar nazik misindir?”
“Herkese değil” dedim. “Sana karşı öyleyim. Herkese nazik davranmam mümkün değil. Nazik olmamın da bir limiti var; sana karşı bile. Olmamasını dilerdim aslında; o zaman senin için daha fazlasını yapabilirdim. Ama yapamıyorum.”