Aylak Adam
@Suigei
35 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
Hep yalnızdım. Yanımda olmanın ne kadar muhteşem olabileceğini düşündüm hep. Gerçekte yanımda olamasan bile yazışabilirdik. Her şey çok daha farklı olabilirdi. Hayata karşı daha sağlam durabilirdim.
Reklam
Fakat rüzgarda dağılan duman gibi, bir zamanlar onunla yaşadığım anların berraklığı etkisini yitirmişti.
“İçimizde bir yerde, bizim doğamızda bir çöküş, bir yıkılış, bir ahlak sapkınlığı var. Kötülüğün ve korkunun görünmez ışınları o çöküntüden tüm dünyaya yayılıyor, evrensel adalet (bence böyle bir adalet var) ihlal ediliyor, varoluşun uyumu bozuluyor ve işte artık o zaman balinalar da daha fazla dayanamıyor, kendilerini kaybediyor, kıyıya yüzüyor ve bir anda kendilerini sahile vuruyorlar; ölüme atılıyor, intihar ediyorlar.”
“… buluşmaya başladıkları ilk günden itibaren Robert onun gözlerinde hayatın “yazını ve kışını” ve tüm ruhunu okumayı öğrenmişti. Genç kadın da aynı şekilde onunla ilgili olan her şeyi öğrenmiş ve anlamıştı. Bazen daha bir şey söylemeden sadece bakışarak birbirlerini anlamalarını sağlayan bu yetenekleri sonuçta çok uyumlu ve mutlu bir çift olmalarını sağlamıştı.”
Reklam