Aylak Adam
@Suigei
35 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
...
Artık ben size soruyorum.
İnsanoğlu özünde acımasız bir varlık mıdır? Bizler sadece evrensel tecrübeleri mi yaşıyoruz? Sadece yüce bir varlık olduğumuz yanılgısıyla yaşıyoruz hepsi bu; her an bir hiç olan böcek, hayvan, irin, iltihap kümesine dönüşebilir miyiz acaba? Hakarete uğrayıp, mahvedilip öldürülmek, tarihte defalarca kez tekrarlanan bütün bunlar insanoğlunun kaçınılmaz kaderi mi acaba?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Siz bilir misiniz, insanın kendisinin tamamen temiz ve iyi bir varlık olduğu hissinin ne kadar güçlü olduğunu? Vicdan denilen göz alıcı parlaklıktaki mücevherin alnıma çakılmış gibi olduğu o anın parlaklığını?
Bir süredir Ördek'in içinde tuhaf bir his vardi.
"Kimsin sen ve neden beni takip edip duruyorsun?"
"Sonunda beni fark etmene sevindim," dedi Ölüm.
"Ben Ölüm’’üm."
Ördek dehşetle irkildi.
Başka türlüsü beklenemezdi.
"Beni almaya mi geldin?"
“Yeni gelmiş değilim, doğduğun günden beri hep yakınındayım zaten. Ne olur ne olmaz diye."
İnsanlara inanmıyordu. Hiçbir yüz ifadesine, hiçbir gerçeğe, hiçbir hoş cümleye bile tamamen güvenmiyordu. Bir tek mütemadi şüpheler ve soğuk sorular içinde yaşamak zorunda olduğunu biliyordu.
Sakinleşmek istedim. Kulenin altında kalan bedenimin tamamen yanmasına daha vardı.
Beni öldürenlere gideyim.
Peki ya onlar nerede?
Boş arazinin nemli toprağında, orada yetişen karanlık ormanın gölgesinde dolanarak düşündüm. Nasıl, nereye gitmeliyim acaba? Acı vermiyordu, çürümüş kapkara yüzümün iz bırakmadan kaybolacak olması. Hiç acımıyordum, bu aşağılanmış bedenimin geride hiçbir şey bırakmaksızın yanmış olmasına. Hayattayken olduğu gibi basitleşmek istedim. Hiçbir şeyden korkmak istemedim.
Sana geleyim.
Aklıma sen geldin ve her şey netleşti.