Uzun zamandır kütüphanemde bulundurduğum ama bir türlü okumaya fırsat bulamadığım kitabımı nihayet okudum.İyi mi oldu emin değilim.Karamsarlıkla dolu, okurken sanki yağmurlu, puslu havaları andıran kitapları oldum olası sevmemişimdir.Ama bu kitap farklı.Akıcı ve sonraki sayfaları merak ettirdi.Kitabın diziliş tarzının farklı olması da güzel bi hava kattı.İki karakterimizin günlüklerine yazdığı aynı tarihli iki farklı hayatı bize sunuyor yazar.Karakterlerimizin boşlukta ve yalnız hissettiği kitabımızda duygular çok güzel ifade ediliyor.Kendinizi karakterlerin yerinde buluyor ve yer yer onlara karşı acıma hissi uyandırıyor.Tüm duyguları iliklerinize kadar hissettiren akıcı ve farklı bir kitap.Tavsiye ederim.
"Ama sonunda kaybeden siz olmuşsunuz."
"Kayıp mı? Kaç kişi böyle sevebilmiştir dünyada?"
"Ama kucağında bir kucak korla kalan siz olmuşsunuz."
"İyi ya, boş değildi kucağım."
"Ama yandınız, kül oldunuz."
"Ama vardım, kül bunun kanıtı."