Şükran
@Sukucani
Hiçbir gemi bizi bir kitap kadar uzaklara götüremez..
30 okur puanı
Haziran 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Uzun zamandır kütüphanemde bulundurduğum ama bir türlü okumaya fırsat bulamadığım kitabımı nihayet okudum.İyi mi oldu emin değilim.Karamsarlıkla dolu, okurken sanki yağmurlu, puslu havaları andıran kitapları oldum olası sevmemişimdir.Ama bu kitap farklı.Akıcı ve sonraki sayfaları merak ettirdi.Kitabın diziliş tarzının farklı olması da güzel bi hava kattı.İki karakterimizin günlüklerine yazdığı aynı tarihli iki farklı hayatı bize sunuyor yazar.Karakterlerimizin boşlukta ve yalnız hissettiği kitabımızda duygular çok güzel ifade ediliyor.Kendinizi karakterlerin yerinde buluyor ve yer yer onlara karşı acıma hissi uyandırıyor.Tüm duyguları iliklerinize kadar hissettiren akıcı ve farklı bir kitap.Tavsiye ederim.
Reklam
Rüveyda şiiriyle tanıdım Nurullah Genc'i. "Nasıl bu kadar geç tanırım böyle harika bir şairi" diye çok kızdım kendime. Sevdiğim çok şair vardır ama kelimelerindeki hüznü, aşkı ve acıyı kalbimin her hücresine hissettiren ilk şair diyebilirim.Şiirleri duygu yüklü ve bunu okura çok rahat aktarıyor.Kitabı çok beğendim, duygu seline kapılmak ve sevgi denizinde boğulmak isteyen herkese tavsiye ederim.
Kitap benim muhteşem bulduğum Rüveyda şiiriyle başlıyor.Ben de çok sevdiğim bu şiiri ve devamındakileri incelemeye gayret edeceğim.
Rüveyda' ya olan aşkının büyüklüğünü şu dizelerle dile getiriyor şair;
...
Adını söylemek istemiyorum
Her hecesi amansız kor dudaklarımda
Her harfine yıllardır şimşeklerle yarıştım
Zindanlara karıştım, ölümlerle tanıştım
Adını söylemek istemiyorum
Rüveyda dediğim zaman
Anla ki senin için yürüyor kelimeler
Çığlığımın atardamarlarından
...
- Rüvayda' ya aşkıyla esir olduğunu, ona devamlı koşan bir alaca atla ifade eder
...
Hangi ressamı vurur bilmem, endamın
Sarar da benliğimi
Ben beni tanımam kaldırımlarda
Kafesleri yutan kafese doğru
Alaca bir at koşar içimde
Zamansız, mekansız nefese doğru
...
-Rüveydaya aşkını haykırır;
...
Rüveyda , seziyorum; tahammülün kalmadı
Ama dur, boşaltayım bütün çığlıklarımı
...
- İçini kavuran aşkının sonsuzluğunu ve umutsuzluğunu şu dizelere döker şair;
...
At vuruldu; içim paramparça Rüvayda
Veba, Oran şehrinde oluşan veba salgını sebebiyle yaşananları konu ediniyor.Kitapta hekim olan başkarakterimiz ve arkadaşlarının salgınla mücadelesi anlatılırken; aynı zamanda karakterlerin duygu durumu, hayata bakışı ve kişisel mücadelelerine de yer veriyor. Yazar salgının ilerlemesiyle beraber artan umutsuzluk , bıkkınlık ve karamsarlığı okura o kadar iyi aktarıyor ki, yakın zamanda covid pandemisi yaşamış biri olarak pandemi döneminde yaşadıklarımızı, hissettiklerimizi tekrar hatırlattı diyebilirim. Eğer bu kitabı pandemiden önce okusaydım muhtemelen daha farklı hisseder daha çok şaşırırdım. Ama gel gelelim kitabı okudukça "biz de böyle yaptık, biz de böyle davrandık , biz de böyle söyledik" diye diye ilerledim.Ve anladim ki her ne kadar farklı zaman ve mekanlarda olsak da insanlar özünde aynı. Bir felakete ya da bir sevince verdiğimiz tepkiler çok benzer. Veba' da olduğu gibi hastalığın bizden götürdüklerine karşılık bıraktığı acıyla yaşıyor, bununla beraber yeni başlangıçlara, geleceğe umutla bakıyoruz.
Umudu tekrar hissetmek için Veba'yı herkese tavsiye ediyorum.
IQ ' nuz 68 olsaydı ve size ameliyatla daha yüksek bir değere sahip olacağınız söylenseydi ne yapardınız?
Kitapta zeka seviyesi cok düşük olan bu sebeple hiçbir şeyi tam yapamayan, sürekli unutan, kavrama güçlüğü çeken bununla beraber sürekli gülümseyen, öğrenmek için oldukça çaba harcayan, istekli Charlie Gordon anlatılıyor. Kitaptaki ilerleyiş, zeka seviyesinin yükselmesi icin ameliyata girecek olan Charlie'nin ameliyat öncesi ve sonrasındaki yaşadıklarını İlerleme Raporu olarak kaydetmesi şeklinde oluyor.
Yazar, tüm süreçte gerek yazım dili olsun gerek, farkındalık olsun Charlie'nin değişimini cok net ifade ediyor. Özellikle zeka seviyesinin artmasıyla beraber artan farkındalığıyla daha önce yaşadıklarını hatırlayan ve geçmişiyle yüzleşen Charlie'nin yaşadığı ezikliği, acıyı ve değersizliği iliklerinize kadar hissettiriyor. Sayfalar birbirini kovalarken istemsizce gözlerinizin dolduğunu ve sık sık "ah"ladığınızı fark edeceksiniz.
Konusu itibariyle farklı olan, üzerinde durup düşünmeden geçtiğimiz hayatların bir nebze anlaşılabilmesi için empati kurmamıza imkan veren, hayata hic bilmediğimiz bir açıdan bakmamızı sağlayan,son derece akıcı ve sürükleyici olan Algernon'a Çiçekleri çok başarılı buldum ve herkese tavsiye ediyorum.
Kitaplarını severek okuduğum ve her kitap alışverişimde mutlaka bir Rasim Özdenören kitabı alan biri olarak, şiddetle tavsiye ettiğim bir yazardır. Özellikle yalın anlatımıyla , vermek istediği mesajı ustalıkla anlattığı, okurken takılmadan sayfaların aktığının farkına varmadığım ve altı çizilmedik yer bırakmadığım denemelerine bayılıyorum. Ancak yazarın kısa öyküler halinde yazdığı Hastalar ve Işıklar kitabında yer yer odaklanmakta zorlandım. Yazarın öyküleri yazarken kullandığı ağdalı dil, kelimeleri kullanmadaki maharetini gözler önüne serse de , okurken akıcılığın kaybolmasına ve biraz sıkılmama sebep oldu.Kitap konusu itibariyle umutsuzluk içindeki insan hayatını tasvir etmekte ve ben kendimi bildim bileli (her ne kadar hayatımızın gerçeği olsa da) kasvetli, karamsar ve umutsuzluk dolu kitapları çok sevmedim.Belki de kitap tercihim yanlıştı. Eğer bu tarz okuyorsanız siz sevebilirsiniz.
Reklam