Hayatım , üçayaklı bir ocağın kenarında kalmış yaş bir odun kütüğünden farksız.Yanan öteki odunların ateşiyle bir tarafı yanmış ama ne tümüyle kömürleşmiş ne de yaş ve kuru kalmış.Odunlar yandıkça çıkan dumandan boğulmuş, öylece kenarda kalakalmış.
Beklentiye girecek kadar umudunun olması mı yoksa yolun sonunun hayal kırıklığıyla sonuçlanması ihtimaline karşın hiç umut etmemek mi?Hangisi daha iyi bilemedim..