Şule Feride Çabuk
@SuleCabuk
Şu anda okuduğu kitap
İçimdeki çocuk suskun bugün
Her zamankinden daha küskün
Her şey geçecek derken büyüdüm
Anladı çocuk artık durması gerektiğini
Vazgeçmese de çocukluğundan
Öğrendi çekilip bir köşeye beklemeyi
Sıra belki de ona hiç gelmeyecekti
Ruhu hep yorgun kalacaktı
O salıncak hiç boş kalmayacaktı
O kaydırakta hep başka çocuklar kayacaktı
Büyümek gibi bir yük vardı artık omuzlarımda
Büyümek gibi bir acı
Acı diyorum insanı sadece acı büyütürtü
Çünkü insan kaç yaşına gelirse gelsin hep çocuktu
Kimi seksen yaşında kayarken kaydıraktan
Kimi daha sekiz yaşında büyürdü
Şule Çabuk
~ Şule Çabuk
Şule Çabuk
~ Şule Çabuk
Sessiz sessiz terk edermiş insan kendini
Kimse bilmeyip, kimse görmeyince halini
Usul usul terk edermiş herkesi
İyi deyince iyi sanırlarmış
Halbuki herkes insanın içine kör kalırmış...
Sen kadar bir boşluk gizli içimde
Yürürken kapkara bir gecede
Süzülüyor yokluğun gözlerimden yüzüme
Ağlarsan dinermiş güya acılar
Kaç gözyaşı tükettim bir saysalar
Ne biten var ne geçen
Bunu söyleyenlerin hepsi yalancılar
Şimdi baharı kucaklıyor mevsim
Neşe dolmuş kuşlar, ağaçlar
Ben de bir mevsim, o da kışı yaşar
Halbuki en sevdiğim mevsimdi bahar
O da seninle gitti, sevdiğim her şey gibi
Sen de kaldı baharlar, bana kaldı ayazlar
~ Şule Çabuk