Çok sevdiğim, değerli arkadaşım Ömer Gülşahin'i elim bir kaza sonucu kaybettim.
Ruhuna Cüz almak isteyen, Yasin-i Şerif okumak isteyenler varsa yazabilir misiniz?
Kulağı duymayan, gözü görmeyen bir dünyaya hep çiçekler açsa, ışıklar saçsa, en güzel müzikleri bağıra bağıra söylese, bir anlamı var mıydı? Tüm bu düşüncelerin arasında kendini unutmuştu. Sahi en son ne zaman gülmüştü?
Işıklar dolu bir şehirde
Gündüz gibi aydınlanır mı gece
Zifiri bir karanlık çökerse yeryüzüne
Siler mi tüm şehri bir seferde
Kime sorsan yaralı
Herkes birbirine kanlı bıçaklı
Sevmenin sevilmenin adı çıkardı
Kötülük dersen her yerde sıralı
Daralmış dünya, bunalmış insan
Sabahın tadı kaçmış, akşamın yası çokmuş
Koca bir çınar varmış, o da artık yokmuş
Bir ufak yel esmiş, köklerinden kopmuş
Çökmüş bir ihtiyar kalmış oracıkta
Yağmur olmuş yağmış kirlenen dünyaya
Dönmüş bakmış son bir kez ardına
Bekleme demiş, bekleme insanlık gelmez
Sevginin olmadığı yerde hiçbir ağaç yeşermez...
Şule Çabuk