Üstelik insanlar evrildiğinde, bebeklerin kendi odaları ve kendi yatakları da yoktu. Hemen hemen hiçbir zaman, herhangi bir yetişkinden veya kardeşlerinden bir metreden fazla ayrılmıyorlardı ve çoğunlukla kucaktaydılar. Çağımızdaki uyuma ve ağlama problemlerinin kaynağı, geçmişteki şu gerçeğe dayanıyor olabilir: Tüm evrimsel süreç boyunca bir insan yavrusu eğer tek başına ve bir yetişkinin görüş açısı dışında bırakılırsa, yüzde yüze yakın bir ihtimal ölecektir. Bebeklerin uyumak için tek başlarına bırakıldıklarında gerginleşmelerini anlamak o kadar da zor olmasa gerek.