Her insan, kendinin bir şey önereceği anı bekler: ne önerdiği önemli değildir. Bir sesi vardır ya, o yeter. Ne sağır ne dilsiz olmanın bedelini pahalıya öderiz.
Çöpçüsünden züppesine kadar herkes mutluluk reçeteleri dağıtır; hepsi, herkesin adımlarına yön vermek ister...
Daha önce duygusal olarak kötü bir dönemimde başlayıp yarım bırakmıştım. Ama şu an yeniden okumak iyi geldi. Çeviri olarak da gayet başarılı buldum. Tiyatroya da uyarlanmış en kısa sürede gidip izlemeyi düşünüyorum