Semih Ülker
@Sulker
Psikolojik Danışman
İstanbul
23 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Oyun Terapisi aslında nedirPsikoloji-İnceleme
Puan vermedi
Günümüzde ebeveynler arasında oldukça yaygınlaşan "oyun terapisi" kavramının aslında ne olduğunu ve sadece oyun oynatmak ibaret olmadığını fazlasıyla gözler önüne seren bir başyapıt. Zaten kitabın yazarı da oyun terapisinin kurucusu diyebiliriz.
Okurken birçok alanda kendimi bulduğum hatta bazen terapistle bazen de Dibs’le özdeşim kurduğum zamanlar oldu. Oyun Terapisi daha önce de ilgilendiğim ve takip ettiğim bir ekoldü ancak bu kadar içinde olmak ve adım adım takip etmek benim için çok farklı bir deneyimdi.
Kitabın özellikle ilk sayfalarında Dibs’in öğretmenleri ile yaşadıkları, öğretmenlerinin Dibs’ten bahsediş şekilleri bana kendi okulumu hatırlattı. Okullarda psikolojik danışman olarak görev yapmanın aslında ne kadar önemli olduğunu bir kere daha anlamama yardımcı oldu. Bu durum aslında bazı sorgulamaları da beraberinde getirdi.
Günümüzde de birçok okulda Dibs gibi öğrenciler var ancak çoğu zaman gerek sınıf kalabalığından gerekse imkanların yetersizliğinden dolayı göz ardı edilerek belki de kayboluyorlar.
Bu kitap 1964 yılında yazılmış ancak günümüzde bile aslında birçok Dibs ile karşılaşıyoruz. Özellikle sosyo ekonomik düzeyi düşük bölgelerde kim bilir nasıl hikayeler var.
Kim bilir belki de her şeyi bir kere yaşayacağız...Psikoloji-İnceleme
İnsan ilişkilerinin muhteşem bir biçimde betimlendiği çok sıra dışı ve farklı bir romandı benim için.
Denemeler kurgu ile harmanlanmış. Okurken birçok yerde ikilem içine düştüm ve üzerine uzunca düşünmem gereken bölümler oldu.
Bana göre, insan olabilme çabamız aslında çıktığımız bir yolculuk. Hepimiz okuduklarımızdan farklı sonuçlar çıkarıp bakış açımızı değiştiriyoruz.
Hayata bir kere geliyoruz ve seçimlerimizin doğru mu, yoksa yanlış olacağını bilmeden yaşantılarımızı idame ettiriyoruz.
Söz konusu kendi hayatımızsa belki de bunu kendi başımıza yaşamalıyız.
Son olarak biliyorum ki bu kitap bende bir sürü değişikliğe yol açacak
Yine yoğunluktan uzunca bir süre elime alamadığım bir kitabın incelemesiyle karşınıza geldim :) Sanırım bu durumu biraz kontrol altına almam gerekiyor çünkü hedefimden oldukça uzağım.
Beyhan Budak'ın bir ruh sağlığı uzmanı olması açısından pek çok içeriğini beeğenerek takip ediyorum. Bu kitap da ise biraz daha öz terapi yapıyormuş gibi hissettim. Yani bir psikolojik danışman olan ben sanki bir meslektaşımdan seans alıryormuşum gibi hissettim. Kendimi değerlendirmem açıısndan faydalı oldu diyebilirim.
Kitapta "terapi defteri" adında bir defterden bahsediyor yazar. Bu deftere kitap boyunca verilen ödevleri yapıyorsunuz. Verilen ödevlerin bazıları çözüm odaklı terapinin ödevlendirmelerinden bazıları biliişsel davranışçı terapinin bilişsel çarpıtmalarından. Bir çok ekole yönelik kırıntılar görmek mümkün.
Dil ve üslup noktasına başka br incelemede değinmiştim aslında ama bu kitapta gözden kaçması zor beşten fazla yazım yanlışı görmek okuma motivasyonumu düşürdü. Çok temel yanlışlar da olduğu için bu seviyedeki bir yazarın editörünün gözünden kaçmamalıydı diye düşünüyorum.
Kitabı okumanızı öneriyorum. Herkesin kendisine dair edineceği bir şeyler olacaktır diye düşünüyorum
Kendi adıma biraz farklı bir yazarla karşı karşıyaydım bu kitapta. Çünkü olayın kurgusundan zaman zaman uzaklaşıp karakterlerin iç dünyasına yöneldiğimiz zamanlar oldu okurken.
Üslup oldukça akıcı olmasına rağmen kitap derinleşmeye 70-80. sayfalarında başlıyor demek çok da yanlış olmaz. Burası da tüm kitabın üçte biri yapıyor. Zaman zaman oldukça sıkıcı içsel konuşmalara hatta yarım bırakma isteğime rağmen kitap bittiğinde iyi ki yarım bırakmamışım dedirten bir kitap oldu.
Son zamanlarda okuduğum kurgu eserleri fikir olarak da değerlendirmeye başladım. "aa gerçekten yaratıcı bir fikir olmuş böyle bir şeyi kurgulamak" cümlesini kurabiliyorsam kitapların beni kendilerine daha çok çektiklerini fark ettim. Bu da öyle bir kitaptı. Tam çok sıkıldım dediğim yerde bahsettiğim cümlenin hatrı ağır bastı ve devam ettim.
"Düşünün ki bir gün uyandınız ve adınız dahil her şeyi unuttuğunuz bir kaza yaptığınız söylendi. ve eski hayatınızı öğrenmeye çalıştıkça duyduklarınız sizi dehşete düşürüyor... "
Sonunda bazı karakterlerin durumuna dair soru işaretlerim olsa da belki bir devam kitabı gelir düşüncesiyle bu kısmı boş bırakıyorum.
İçerik kalitesinin oldukça düştüğü yerli edebiyatımızda on üzerinden sekiz puanlık bir kitap demek kendi adıma çok da yanlış değildir diye düşünüyorum.
Kitabı okurken ara ara takip etmekte zorlandığım anlar oldu. İnce bir kitap olmasına rağmen biraz savruktu demek çok da yanlış olmaz diye düşünüyorum. Bazı bölümleri baştan okuma ihtiyacı hissettim. Sanki yazar fikir uçuşmalarını not alıp bu kitaba aktarmış.
Tüm bunların yanı sıra okuduktan sonra derinlemesine düşündüğüm cümleler de oldu. (Bunlardan birini alıntı olarak da paylaşmıştım)
