Ne kadar kendileriydiler.
Ne kadar kırlangıçtılar.
Ne kadar gerçektiler.
Onları kendileri olduğu için, uçtukları için,cıvıldadıkları için, katıksız kırlangıç oldukları için seviyordum.
"Gerçekten istenmediği için içtenlikten yoksun olan ya da ezberlediği için içeriği üzerinde düşünülmeyen ve bu nedenle kendi başına ve kopuk kalan, boş bir sözün ötesine geçmeyen, dolayısıyla da bilgi,beceri ve sorumlulukla desteklenmeyen niyete mış gibi niyet diyebiliriz."
Sona Doğru
Bilsin cihân ki ben bu cihânın nesindeyim: Bir ülkünün mehâbetinin zirvesindeyim. Dünyâ denen mezellete dalsın her isteyen; Ben ırkımın şeref taşan efsanesindeyim. Herkes bir özleyişle yaşar...Ben de öylece Altaylar'ın ve Tanrıdağ'ın çevresindeyim. Merdânelikle şöyle bakıp ayrılıklara
Son menzilin hüzün dolu kâşânesindeyim.
Artık vedâ zamânına pek fazla kalmadı;
Yorgun ve kimsesiz ölümün bahçesindeyim
Yolların SonuHüseyin Nihâl Atsız