Ard-arda kaç zemheri,
Kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu.
Dışarda gürül-gürül akan bir dünya...
Bir ben uyumadım,
Kaç leylim bahar,
Hasretinden prangalar eskittim.
(...)
Yokluğun, Cehennemin öbür adıdır
Üşüyorum, kapama gözlerini...
Ahmet Arif 🌑
Bunca tansıkları arasında yeryüzünün en eşsiz varlığı insan!
Aşıp geçer fırtınalı denizleri kırağanlara aldırmadan
Ve tanrıların anası toprağı
ölümsüz, bereketli toprağı
sürüp açar yıldan yıla işlek sabanıyla.
Avlar beyinsiz kuş milletini,
kır hayvanlarını,
denizin balığını
evrenin hâkimi insan ince zekâsıyla.