Sümeyye
@SumSay
Şimdi olan bir şey, sonsuz uzak şeylerin dünyasına katılıyor, aynı zamanda da eskilerin eskisi sonsuzcasına yakınımızda.
Çağımız, gençliği ve gençliğin değerlerini öylesine çılgınca
yüceltmiştir ki, bu tapınmayı bir din değilse de, bir batıl itikat haline getirmiştir.
Yeni olan, yeniliği yüzünden değil, farklılığı yüzünden baştan çıkarır bizi. Bu farklılık yadsımadır -zamanı ikiye bölen bıçaktır: Önce ve şimdi. Modernlik, çok eski olanı, ancak şimdinin geleneğini yadsır ve farklı bir gelenek önerirse, benimseyebilir. Aynı karşıt güçlerce yeni olarak kutsanan eski, bir geçmiş değil bir başlangıçtır. Çelişkilere olan tutkumuz onu yeniden canlandırır, ona yaşam verir ve onu çağdaşımız kılar.
