Sümeyye
@SumSay
Gerçekten de hiç kimse, bir olayla ilgili olarak, bu olaydan önce, olayın kendisini zorunlulukla izlediği bir şeyin olmuş olması gerektiğini, yani olayın bir nedeni olması gerektiğini söyleyemez; böyle bir şeyin bir kural çıkartılabilecek kadar sık sık olup bittiği durumlar biliyor olsak da, yine de, bunun her zaman ve zorunlu olarak bu biçimde olacağını kabul edemeyiz. böylece de, aklın her türlü kullanılışının bittiği kör rastlantıya hak tanımak zorundayız; bu da etkilerinden nedenlere giden çıkarımlar konusunda, skeptikliği sağlam ve yadsınmaz bir biçimde temellendirir.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Duyular dünyasındaki isteme eylemleriyle ilgili nedenselliği, akıl belli bir biçimde muhakkak bilmelidir; yoksa pratik akıl gerçekte hiçbir eylem ortaya koyamazdı.
Dolayısıyla ahlak yasasının nesnel gerçekliği hiçbir türetimle, teorik, kurgusal veya deneysel olarak desteklelen aklın hiçbir çabasıyla kanıtlanamaz; dolayısıyla da ondan zorunluklu kesinlik beklemekten vazgeçilse bile, o, hiçbir deneyle doğrulanamaz, böylece de a posteriori olarak kanıtlanamaz, ama yine de sapasağlam ayakta durur.