Sümeyya

Sümeyya
@Sum_eyya
قَدْ اَفْلَحَ مَنْ زَكّٰيهَاۙۖ Nefsini arındıran kurtulmuştur.
Öğretmen
İstanbul Üniversitesi/ İF
İstanbul
70 okur puanı
Nisan 2025 tarihinde katıldı

Sümeyya

, bir kitap okudu
Puan vermedi·361 syf.··
Beğendi
·
9 günde okudu
·
Okunma: 17 Ocak 2026 01:39
·
2026 2. kitabı
İskender Pala
8.6/10 · 48,8bin okunma
Reklam
Her ne ki arıyorsan; aradığın ancak sensin…
Sayfa 73·Kitabı okudu
İnsanlar yarışların gereği madde ile mana dengesinde yaşamak isterlermiş. Madde tükenince geride bıraktığı boşluğu mana doldurur; yahut mana yükselince madde bedeni terk edip gidermiş. 
Sayfa 67·Kitabı okudu
Parmağını kalbinin üzerinde gezdirerek, “Burası kalbinin en değerli yeridir. Burada siyah bir nokta vardır. Canın canı, sevenin cananı burdadır. O nokta, yoğun bir damla kandan ibarettir. Adına ‘süveyda’ yahut ‘sevda’ derler. Siyaha çalan rengi yüzündendir bu isim. Çünkü sevda, kara talih içinde, o kara kan damlasıda büyü. Bütün tecelli denizleri, bütün aşk fırtınaları, işte o bir damla kanda dalgalanıp çırpınır. Aşırı sevgi bu damlayı tahrip edip dağıtırsa, parçaları bütün vücuda dağılır. Aşk, işte bu dağılmanın adıdır ve o dağılırsa âşık artık ne yaptığını bilmez olur .
Sayfa 62·Kitabı okudu
Puan vermedi·361 syf.··
Beğendi
·
2026 2. kitabı
·
9 günde okudu
·
Okunma: 17 Ocak 2026 01:39
İskender Pala, Od romanında Yunus Emre’ye bildiğimiz çerçevenin dışından bakıyor. Onu sadece “ilahi söyleyen bir ermiş” olarak değil; acı çeken, arayan, düşen, sorgulayan, yanan bir kul olarak anlatıyor. Belki de bu yüzden kitap bu kadar dokundu bana... Çünkü anlatılan Yunus, çok insani… Çok bizden. Roman boyunca “od” sadece bir kelime değil; bir hâl oluyor. Yanmak… Ama öyle her yanış değil. Nefsin yanışı, kalbin yanışı, sabrın sınanışı. Yunus’un yandıkça arınmasını, yandıkça hakikate yaklaşmasını izliyoruz. Ve fark ediyoruz ki bu yolculuk sadece Yunus’un değil; okuyan herkesin yolculuğu… Hele ki bir derdi olan insanın bir şeyler için kavrulan insanın yolculuğu.. Kitapta en çok hoşuma giden şeylerden biri de Yunus’un arayışının idealize edilmemesi oldu. Her şey bir anda olmuyor. Yunus hemen “olmuş” biri değil. Hataları var, kırgınlıkları var, iç çatışmaları var. Bu da onu ulaşılmaz bir makamdan alıp yanımıza oturtuyor. “Demek ki yol böyle bir şey” dedirtiyor insana. Düşe kalka, yana yana… Kısacası Od, çok severek okuduğum, bitince kalbimde izi kalan bir kitap oldu. Yunus Emre’ye farklı bir gözle bakmamı sağladı. Onu yüzyıllar öncesinden bugüne taşıdı ve “hakikat” denilen şeyin zamanla eskimediğini bir kez daha hatırlattı.. İskender Pala Od
Tasavvuf
Odİskender Pala · Kapı Yayınları · 202248,8bin okunma
Reklam