Sumi Vallgren
@Sumithegreat
Kitap okuduğum diğer kitaplara pek benzemiyor ; orijinal kurgusu ve yazım tarzı ve metaforlarıyla beğendiğim eserlerden oldu. Namı diğer Peygamber, Rahmi Sönmez’in yaşam öyküsü giriş bölümünden sonra ivme kazanıyor ve düşüşe doğru hızlanıyor. Yel değirmenlerine savaş açan kominist yoldaşlar - her zaman en kolay öldürülenleri öldürenler ( sayfa 325) olmaktan çok öteye gidemiyorlar maalesef. Ergenliği hiç bitmeyen romantiklere benzetiyorum bu durumu. Bunun dışında tam mevsiminde okumuşum diye düşündüm, lapa lapa yağan karı bazen ıslak ve çoraplara sızan çirkin haliyle bazen fakir ya da orta halli soğuğun sızdığı soba ısısında yakalamak güzeldi. Meryem- Ya da Mary Magdalene ayrıntıları bariz ama güzel ayrıntılardı. Alternatif sondansa diğer sonu tercih etsem de yazarın tarzına saygı duydum ve neden böyle bir sonu kaleme aldığını da çok iyi anladım - sanırım ben dramatik sonları seven okurlardanım sadece:))
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
14 Temmuz 1789, 24 Ekim 1917, 1 Ekim 1949: öyle görünüyor ki, büyük devrimler daha çok yaz ya da güz mevsimlerinde gerçekleşiyordu.
“Büyükbaba, senin anneme ve bana öğrettiğin komünizmin dört dörtlük bir Amerikan düşü olabileceğini hiç düşündün mü?”