Kırılgan kökleri daha ana toprakta sert çakıllardan başka bir şeyle karşılaşmamış, açılır açılmaz çiçeklerini don vurmuş ruhlardaki sessiz acının resmini yapacak, yasına en dokunaklı şekilde ifade edecek sanatçı ne zaman gelecek? Gülücüğü sert bir bakışla sönen yavrunun acılarını hangi şair söyleyecek bize?
Öyle yıkma kendini
Öyle mahzun öyle garip
Nerede olursan ol
İçerde dışarda derste sırada
Yürü üstüne üstüne
Tükür yüzüne celladın
Fırsatçının fesatçının hayının
Dayan kitap ile
Dayan iş ile
Tırnak ile diş ile
Umut ile sevda ile düş ile
Dayan rüsva etme beni
Ve ben şairim.
Namus işçisiyim yani
Yürek işçisi
Korkusuz, pazarlıksız, kül elenmemiş,
Ne salkım bir bakış
Resmin çekeyim,
Ne kınsız bir rüzgar
Mısrâ dökeyim.
Oy sevmişem ben seni…