İnsanları çekiçle ezin, şeklini şemalini bozun , kendi yolunu buldu mu eski hallerine döneceklerdir. Aynı açgözlü, zulüm tohumlarını ekin, aynı meyveleri toplarsınız. Ne ekerseniz onu biçersiniz.
Her dudakta aynı rezil şikayet: Yaşanmaz bu memlekette! Neden? Efendilerimizi rahatsız eden bu toz bulutu, bu lağım kokusu, bu insan ve bu makine uğultusu mu? Hayır, onlar Türkiye'nin insanından şikayetçi. İnsanından, yani kendilerinden. Aynaya tahammülleri yok. Vatanlarını yaşanmaz bulanlar, vatanlarını "yaşanmaz" laştıranlardır.