Suspirium
@Suspirium
Şu anda okuduğu kitaplar
Kadın düşmanlığı bütün dinlerin özelliğidir ve yalnızca bu özellik bile patriarkal iktidarın ortaya çıkışını dinlerin kurumsal doğuşuna tarihlemeye yeter.
Lilith, Havva ve Pandora kötücül ruhlarıyla evrene frengi saçmakla suçlanmışlardır. İbrani Bilgeliği’nin ve Yunan Sophia’sının hallerinden biri olan Hıristiyanların Meryem’i, hem bakireliği hem anneliği yücelterek, yüzyıllar boyunca kadını haz almamaya ya da ancak utanç ve suçluluk duygusu içinde haz almaya mahkûm etti. Binlerce kuşak boyunca zihni sünnet etme görevini yerine getirdi. Tertullianus, Tarsuslu Pavlus denen Yahudi Hıristiyan Saul’u geride bırakarak kadına susmasını buyurdu: “Kadın, sen şeytanın kapısısın; ağaca ilk dokunan ve Tanrı yasasına ilk ihanet eden sensin [...] Tanrı’nın oğlu bile senin yüzünden ölmek zorunda kaldı! Daima yas tutmalı ve yırtık pırtık giysiler giymelisin, insan soyunun yıkımına yol açtığını unutturmak için gözlerinde daima pişmanlık yaşları olmalı.”
İslam da Yahudi-Hıristiyan zarafetine katkıda bulunur: “Kadınlarınız sizin tarlalarınızdır,” der Kuran; ya da: “Erkekler, Tanrı onları meziyetleri dolayısıyla kadınların üzerine yerleştirdiğinden ve erkekler kendi mallarını kadınları süslemek için kullandıklarından dolayı kadınlardan üstündür.”
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Sanat sanat içindir" diyenler yalnız biçimde yer alan, adeta içeriksiz bir güzelliğin varlığını savunurlardı. Sanat ürününün bir bildirisi olabileceğini yadsırlardı. Oysa, çağdaş eleştiride, bir edebiyat biliminin (poetika) kurulmasını isteyen akım, sanat eserinin toplum hayatındaki etkisini kabul etmekle kalmaz, eserin içeriğini, bildirisini, savunduğu düşünce ve duyguları araştırma konuları olarak görür. Ne var ki, kendine seçtiği çalışma alanı, metnin bütün cepheleri değil de, onu sanat ürünü yapan yanlarıdır. Yine Jakobson: "sanat görevinin iletme görevine üstünlüğü, iletmeyi (burada dolaysız anlam denotation) ortadan kaldırmaz. Ancak onu birçok anlama gelebilecek biçime sokar (ambigu)" diyor.
Bilindiği gibi, edebiyatın kullandığı bütün biçimler, yazı kalıpları, söz sanatları edebiyat olmayan yazılarda ve sözlerde bulunur. Özellikle edebiyatın ve yalnız edebiyatın malı olan bir üsluptan söz edilemez. Böyle olduğuna göre, bir edebiyat biliminin gerçekleşmesi olanağı yok mudur?
Edebiyat metnini edebiyat yapan yanların (litteralite) aranması demek olan "poetika" çalışmaları, bir yazarın üslubunu betimlemeye girişmeden önce söylevlerin sınıflandırılmasını ele almayı önerir. Poetika başlığı altında toplanan ve yapısal yöntemleri uygulayan araştırmalar, yazının biçimlerini, söylev çeşitlerini, söz perdelerini ( registres de la parole) inceleyerek edebiyat olgusunu daha bilimsel, daha doğru tanıtacaklarını umarlar.
Makaslarda geziniyor mu parmak izlerin
Onca uzaklığındaki ben
Geçiyor muyum belli belirsiz
Gözlerinin içdenizlerinden
Nasıl mı
Nasıl yaratılmışsa boşluk
Kendine bakan irice bir vişneden.
Hani
Elini alnına koyup da
Daldığın olurdu ya bazen
Dalgınlığının ipekli giysinle birlikte
Hiç değişmeyen bir hışırtısı olurdu ya
Kime duyuruyorsun o sesi şimdi
Kime
-Yokluğuma bakarak
Çizilmiş bir taslak gibi
Uçup giden bir taslak gibi
Dağılan, toz olan bir taslak gibi
