Bir eylemin ahlaki olarak doğru ya da yanlış olduğunu belirleyen şey, o eylemin ardındaki niyet midir, yoksa ortaya çıkan sonuç mu?
Örneğin, bir doktor yanlış teşhis koyup hastasını kaybediyorsa ama bunu en iyi niyetle, bilgisi dahilinde yapıyorsa, o kişi ahlaken suçlu mudur?
Ya da tam tersi kötü bir niyetle hareket eden biri, tesadüfen büyük bir iyiliğe yol açarsa, bu kişi ahlaken iyi sayılabilir mi?
Yani ahlak, kalpte mi başlar yoksa dünyadaki etkilerle mi ölçülür?