Yapılabilecek bir şey kalmamış gibi göründüğünde yine de yapılabilecek bir şeyler vardır. Yaşamın ayağınıza, sırtınıza vurdu yükü bazen düşüncelerinizle, duygularınızla hafifletebilirsiniz
Hayat ve ölüm, tek ve aynı şeydir, biri diğeri olmadan olmaz. Bu hepimiz, insanlar, hayvanlar, bitkiler için geçerli, değişmez bir yasadır. Varoluşumuz "küçük ölümlerle", yastıklarla, ayrılıklarla, başlangıçlarla, yeniden doğuşlarla doludur. Hem zaten biyolojik olarak hiçbir şey asla gerçekten ölmez: Öldüğümüzde atomlarımız kaybolup gitmez, devridaim yapar ve bazıları belki bir kuşun yiyeceği bir solucanda ya da bir çiçekte vücut bulur. Asya bilgeleri felsefelerini döngüler üzerinde temellendirir. Batı ise biraz çizgisel bir bakışla bunu bazen unutur. Ama doğa ve kuşlar haklı olarak bunu bize hatırlatır. Belki de ölmeyi öğrenmek elzem değildir. Sadece yaşamayı öğrenmek yeterlidir.
Kuşkusuz hepimizin bize uygun bir sanatı, sadece fışkıracak bir çatlak arayan ama henüz ifade etmeyi denemediğiniz bir çeşit yaratıcılığı var. Tıpkı kuşlar gibi, hepimiz dünyanın güzelliğine katkıda bulunabiliriz.