Suzan gündüz
@Suzi0717
#okudumbitti
#molière
#Cimri
#104sayfa
Selam kitap canlar. Evlere kapandığımız şu günlerde en güzel şey kitap okumak. Hele bir de okuduğunuz kitap size tiyatroya gitmiş hissi yaşatıyorsa tadından yenmez. Yazarın kalemiyle ilk kez tanıştım. Hayat hikayesinin anlatımıyla başlayan giriş bölümü beni oldukça şaşırttı. Dedim ki bu nasıl bir öfke, nasıl bir nefret.. Öldükten sonra gömülmesine izin verilmeyen, karısının kraldan gizli aldığı izinle defnedilen, buda yetmezmiş gibi sonradan kemikleri bile mezarından çıkarılıp bir kenara atılan bir yazar.. Sanırım kıymeti sonradan anlaşılan, çünkü Shakespeare'dan sonra insan gerçekliğine belki de en derinlemesine nüfüs eden oyun yazarlarından diye anılmış...Ben açıkçası diğer eserlerinide merak ettim. En kısa zamanda edineceğim.
Cimri okurken sık sık tebessüm ettiren, bir insan bu kadar da cimri olamaz yok artık dedirten türden bir kitap. Daha doğrusu oyun. Zaten tiyatro içinde genel olarak abartı sanatı denir. Tiyatroya gidenler zaten buna tanık olmuştur. Bunu olumsuz anlamda söylemiyorum. Tiyatroyu tiyatro yapan esas unsurlardan biridir abartı.. Ve lezzeti bambaşkadır. Neyse ben okumalarıma ara ara bu tür eserler koyacağım artık. Shakespeare eserlerini aldım bile. Sizde sıkılmadan okumak için eser arayışı içimdeyseniz (ki ben değilim aslında) bu tür eserleri listenize ekleyin derim.
"Bir de şaşırıyorlar nasıl oluyor da oğullar babalarının ölümümü bekliyor diye!" nasıl bir cimrilik varın siz düşünün
"Bir kere bu kız yemez içmez soyundan, öyle yetiştirilmiş" eş seçerken dikkat edilesi bir husus adam haklı dağılın
"Bol yemekli sofralar birer cinayet sofrasıdır. Çağırdığımız insanlara dostluk göstermek istiyorsak, hafif, sade yemekler vermeli ve unutmamalıyız ki, eski bir filozofun dediği gibi, insan yemek için yaşamaz, yaşamak
Reklam
Puan vermedi·494 syf.··
Beğendi
·2020 37. kitabı
·6 günde okudu
·Okunma: 15 Nisan 2020 16:52
#okudumbitti
#olasılıksız
#kanlıdüğün
#472sayfa
#70sayfa
Selam kitapcanlar iki güzel kitabı daha bitirdim. Bu kez ikisini berebar yorumlayayım dedim. Sırf üşengeçlikten
Kanlı düğün şiir tadında tiyatral bir eser bu tarz kitapları çok fazla okumamıştım ama sanırım bundan sonra sıkça okuyacağım. Çünkü gerçekten tiyatroya gitmiş gibi hissettiriyor bana. Sahneleri kafanızda canlandırmanız müthiş bir his. Kitap bana Türk yapımı el kızı dizisini anımsattı biraz. Nedeni de şu. O dizide aşıklar sürekli camda buluşur ve manilerle konuşurlardı. Çok eski bir dizi hihii yaşım çıktı ortaya gerçi saklamıyorum ya neyse. Bu kitapta da o manilere benzer kız alma merasimi var. Güzel bir tad bıraktı.
Gelelim olasılıksıza yani demem o ki duygudan duyguya geçtim okurken. Ben bu kitabı neden bu kadar erteledim, bana sen bu kitabı okusana algılayamazsın çok karışık diyenlere neden inandım, kızgın emoji kendim için..
Matematik ağırlıklı demişlerdi ama bilim, felsefe, entrika, macera, heyecan yani yok yok kitapta.
Şans nedir, hayatta tesadüfler var mıdır, içgüdülerinize güvenmeli misiniz, deja vu nedir? Okurken cevapları bulacağınız harika bir eser.
"Bazen insan 'istatistiklerin canı cehenneme demeli' ve içimden geceni yapmalı..(olasılıksız sayfa 53) Amannn ha alıntıya kapılıp son günlerdeki istatistiklere boş verip sokağa akmayın sakın
" Satranç hayat gibidir David" demişti babası. "Her parçanın kendi işlevi vardır. Bazıları zayıftır, bazıları ise güçlü. Bazıları oyunun başında işe yarar bazılarıysa sonunda. Ama kazanmak için hepsini kullanmak zorundasın. Aynen hayatta olduğu gibi satrançta da skor tutulmaz"
#okudumbitti
#L.N.Tolstoy
#çocukluk
#ilkgençlik
#gençlik
#toplam508sayfa
Selam kitap canlar Tolstoy'un daha önce insan ne ile yaşar kitabını okumuş ve çok beğenmiştim. Tolstoy okumak için sanırım en güzel başlangıç bu üçlemesi olsa gerek. Bir yazarı tanıyarak okumak kitaplara başka bir gözle bakmayı sağlıyor. Çocukluğundan başlayıp, ilkgençlik ve gençlik olarak devam eden seride yazar kendisi ile ilgili güzel ipuçları vermiş. Zaman zaman söylediklerinden ve yaşadıklarından kendinizle ilgili çıkarımlar yapmanızda mümkün. Şöyle ki sanırım her birimiz çocukluk ve o ilk gençlik yıllarımızda, yetişkinliğimizde bize saçma gelen tavır ve davranışlarda illaki bulunmuşuzdur. Tolstoy'un bu üçlemesinde benim sanırım en çok hoşuma giden şey bu anlamda kendine yaptığı özeleştiri oldu. Neyse okuyun derim. Ama Tolstoy gibi yapıp kitaba ortasından başlamayın. Evet evett Tolstoy öyle yapıyormuşŞimdi yazarla sohbet ettiğim birkaç alıntı bırakayım şuraya. Zira baya uzayacak bu yorum
"Bir daha geri gelmeyecek mutlu çocukluk dönemi! Çocukluk anılarını nasıl sevmez, nasıl üstüne titremez insan" yaşasaydın anlatırdım sana sevgili yazarım. Mutlu bir çocukluk geçirmediyse insan pekte sevemiyor hani
"İçlerinden kimileri bizden söz ederken öksüz diyordu. Onlar söylemese sanki biz bilmiyor muyduk annesi olmayan çocuklara böyle dendiğini" acıttı beee
"yaşamınızın belli bir döneminde olaylarla ilgili bakış açınızı değiştiği, o ana dek gördüğünüz her şeyin henüz bilmediğiniz öbür yüzünü size dödürdüğünü ansızın farkettiğiniz oldumu hiç sevgili okurum" gelde cevap verme resmen sormuş işte ya oldu sevgili yazarım olmaz mı hiç?
"Bizimle karşılaştığında hissettiği kederi görmek beni rahatsız ediyordu, onun gözünde bir hiç olduğumuzu, onun için sadece bir anı olarak değer taşıdığımız anlıyor,
#okudumbitti
#adamfawer
#empati
#639sayfa
Selam kitap canlar Olasılıksız dan sonra empati de bitti nihayet. Yazarın her iki kitabını okurken ki ortak hissettiğim şey sanki bir film izliyormuş tadında olması oldu. Olasılıksızı okuduğumda kesin filmini yapmışlardır mutlaka izlemeliyim demiştim ama yapmamışlar Empatide de aynı duyguda kaldım. Kitabı okumaya ilk başladığımda tanıdık bişeyler var hissi oluştu önce. Elijah karakteri izlemediğim ama bildiğim mucize doktor karakterini çağrıştırdı önce. Onunda insanlara dokunamamak gibi bir özelliği olmasından kaynaklı olarak. Ama ilerledikçe konunun çok ama çok farklı olduğunu görüyoruz.
Sayfalar ilerledikçe kendimi okulda gibi hissettim. Sanırım meslek lisesinin elektrik bölümünden mezun olabilirim artık
Empatik bir yeteneğiniz olduğunu düşünsenize bir. Karşınızdaki insanı okuyabildiğinizi, tam anlamıyla hissedebildiğinizi yada. Koku yoluyla, dokunma yoluyla, duyarak yada görerek hissetmek. Bunun aslında bir adıda var. Sinestezi
Acı(dökülmüş benzin kokusu) benzin döküldüğünde farklımı kokuyor ki acaba? Şaşkınlık(bal tadıyla karışık çürük et)
Öfke(rüzgarın savurduğu tuzlu Deniz havası)
Yalnızlık ve umutsuzluk(çürük yumurta)
Valla yazarın dahiyane bir hayal gücü olduğunu peşin peşin kabul etmek lazım.
Velhasıl kelam olasılıksız ve empati sanırım unutamayacağım güzellikteki kitaplar arasında ki yerini aldı. Ertelediğim çok beklettiğim için kendime çok kızdım ama neyse. Mutlaka okunmalı diyerek noktalayayım. Birkaç alıntı bırakarak tabii
"Kişi istediğini yapabilir, ama ne isteyeceğini isteyemez"
"bilinci kandırıp, bir köleden farklı olduğuna inandıran olgu belliydi"
"İnsanlar söylediklerinizi ya da yaptıklarınızı unutur, ama onlara neler hissettirdiğinizi asla unutmazlar" Maya Angelou
Reklam