Freud'un dediği gibi;
"Karşınızdaki insan, sizi neyin üzeceğini bildiği halde onu yapmaya devam ediyorsa bunun adı hata değildir. Düpedüz sizi gözden çıkarmıştır."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ve en çok da bu farkındalık yoruyor beni.
Küçük beyinli, kötü niyetli insanların yapmacık sevgi gösterilerinin, süslü kelimelerinin altına sakladıkları gerçeği hissediyorum. Yüzlerine vursam, anında inkar edeceklerini de adım gibi biliyorum. Karşılarında acı acı gülüyorum. Bu gülümsemeyi bile bir memnuniyet olarak kabul ettiklerini görünce pes artık diyorum. Küçük hesaplarına büyük mutluluklar yükleyen, içlerindeki insanlığı bitiren insanlara sadece acıyorum. Ve bir kez daha; insanlık da bir nimetmiş, herkese nasip olmayan diyorum
Gece inerken ilk kararan yerler, çukurlardır; en son aydınlanan yerler de oralar. Oysa ışığı severim ben; severdim. Önceleri. Şimdi gece sarsın istiyorum beni. Çukur olmalı, çukurda kalmalıyım. Belki de çukurum kazılmakta şimdi. Ama bir çukura atılmak demek, ışığı hiç görmemek demek. Ona yanarım.