“Bir insanın gözünde kötü bir yere geldiğime dair en ufak bir his aldığım zaman inanılmaz bir kaçma dürtüsü geliyor ve normalde kaçıyorum. Ama bunu yaptığım zaman tam da o insanin gözünde olmaktan korktuğum kişi gibi davranıp bizzat ona dönüşmüş oluyorum.”
“Senin adaletini, hatta merhametini ve sevgini en fazla ben hak ediyorum. Senin yarattığın olduğumu unutma. Âdem’in olmam gerekirken, düşkün melek oldum; hiç günahim yokken sevinçten mahrum ettin beni. Her herde eksiksiz bir mutluluk görüyorum; bir tek ben, telafisi imkansiz biçimde mutluluğun dışına itilmişim”