“Senin adaletini, hatta merhametini ve sevgini en fazla ben hak ediyorum. Senin yarattığın olduğumu unutma. Âdem’in olmam gerekirken, düşkün melek oldum; hiç günahim yokken sevinçten mahrum ettin beni. Her herde eksiksiz bir mutluluk görüyorum; bir tek ben, telafisi imkansiz biçimde mutluluğun dışına itilmişim”