Meshuggah
@TErayK
123 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Aynı nakarat...Edebiyat
Üstadın okuduğum bu ikinci eserinde (ilki İstanbul Hatırası) de bir önceki kitabı ile aynı tarz, teknik ve üslup ile tarihsel detayların, dramla harmanlandığı görülüyor. Tekrar Evgenya ile romantik yakınlaşmaları, Ali ve Zeynep'in bitmeyen didişmeleri, Komiser Nevzat'ın emektarları, eski arkadaşları vs. Mekan ve zaman değişse de eserlerinde hep o bilindik işleniş bir çok şeyi sürpriz olmaktan uzak tutuyor. Polisiye türünün en önemli özelliğidir ters köşeler ve sürprizli ara hikayeler. Üstadın eserlerinin kesinlikle polisiye türüne girmesinin son derece büyük yanılgı olduğunu düşünüyorum.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Umur Samaz...Edebiyat
Yazarın okuduğum ikinci (öncesi Ruhi Mücerret) kitabı. Konularını son derece tutarlı ve bir o kadar enteresan olay örgüleri ile bezemesini tekrar takdir ettim. Bazı yazarlar zekaları sayesinde sizi roman içinde romanlara götürerek kitabın sayfalarında sağa sola savrulmanıza neden olur. İşte Murat Menteş de böyle bir yazar. Kaliteli ve detaylı konu harici benzetmeleri zaman zaman bunaltsa, fazlaca ana konudan sapsa da, kara mizahın en absürt örneklerin biri olası bir eser.
Martılar...Edebiyat
Orhan Kemal'in ön sözde (bence son söz olmalıymış) belirttiği üzere "Zülfü büyük kapıdan bu romanıyla girmiştir." Tüm eleştirmenlere inat, her görüşten ve her perdeden karakterleri ile günümüz demokratik dünyasına en gerçek şekliyle müthiş bir eleştiri. Sosyalizmin, darbeci diktatöryal demokrasi ile apansız savaşı içerisinde yok olan doğal güzellikler ve insanlık. Diğer eserlerinde yoğun hissedilen dram atmosferi burada tamamen durum atmosferine evrilmiş. Belki de bu eseri diğerlerinden farklı kılan da budur.