Tuğçe T.D.

Ben kör doğmuş ama ışığı görmesine izin verilmemiş bir insanım. Bu bir günah olamaz.
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
“Hocaya hürmet etmeyen zelil olur”
Kendi içimizde bulabileceğimiz mutluluğu, başkalarının bizi beğenmesinde aramak neye yarar ? İnsanlara görevlerini öğretmek işini başkalarına bırakalım ve kendi görevimizi iyi bilip yapmaya çalışalım; bizim daha çoğunu düşünmemiz gerekli değildir.
‘Gönül dediğin bir sırça saraydır. Bir kez kırıldı mı, yapılmaz artık!’
Bir toplumun en büyük yerleşimden küçük yerleşimine kadar her yerinde kitaplıklar varsa, halk kitap okuyorsa, o toplum her işine yetip artacak parayı bulabilir. Akıl uyanmayınca kafa çalışır mı?