Sami kartaca
@Tagore
Reklam
Gereksiz bir tehlikenin içine atıldı-
ğımı varlığımın her zerresiyle bili-
yordum,fakat bir önsezi inceden
bir delilik gibi kanıma karışmıştı
birkere.iğrenç,belki de ölümcül
bir şeyle karşılaşacağımı biliyor-
dum.Burada bir suça,herhangi adi
pis bir işe zorlanacak olma duygu-
suyla tiksintiden titriyordum;fakat
tam da bu içime dolarak beni uyuş-
turan hiç tanımadığım,hiç bilmedi-
ğim yaşam sarhoşluğu içinde ölüm
bile karanlık da olsa merak uyandı-
rıcıydı.
Çocuk olmak korkunç bir şey,her şeyi öylesine merak etmek ve kim-
seye soramamak,sanki aptal veya
yararsız bir şeymişsin gibi şu büyü-
klerin karşısında hep gülünç düşm-
ek.
Bir hamlede kapıdaydım.Genç,hem de çok genç,sarışın bir subay duruyordu karşımda;çok acemi,çok ince,çok solgun.Bir çocuk gibi görü-
nüyordu, o kadar...o kadar gençti ki
insanın içine dokunuyordu,onun bir
erkek gibi görünmek için,soğukkanlı görünmek için çaba
harcaması tarif edilemez derecede
sarstı beni...heyecanını gizlemeye
çalışması...Şapkasını çıkarmak için
kaldırdığında ellerinin titrediğini he-
men fark ettim...onu kucaklamak
geliyordu içimden...çünkü tam da
benim arzu ettigim gibiydi,bu kadı-
na sahip olabilecek kişi olarak dü-
şündüğüm gibi biriydi...baştan çı-
karıcı değil,kibirli değil...hayır,kadı-
nın kendini hediye ettiği insan,yarı
yarıya çocuk,temiz,zarif bir varlıktı.
