Hatice K.
@TahireMutali
794 okur puanı
Mart 2017 tarihinde katıldı
Puan vermedi·152 syf.·
2022 4. kitabı
İnsanı fazlasıyla hüzünlendiren, okurken merakla yorum yaparak, bu kadarı da olmaz dedirten fakat tam olarak o kadarı da olan bir kitap…
Sonunda gözler dolu dolu kapatıyorsunuz kitabın kapağını..
•Günler hep böyle geçecek, güneş hiç batmayacak, neşe de keder de hep aynı kalacak sanırız. İnsanoğlu aldanıştadır. Güneş batar, yağmur kesilir, kuşlar yuvalarına çekilir. Hiç ummadığın anda bir dalga gelip kayığı devirir.
8/10
2022 3. kitabı
Ömer ve kendisiyle olan iç çatışması…
Hepimiz hayatımızda en az bir kere başkasına veya kendimize karşı sözle ya da fiille kötülük yaptığımızı, haksızlık ettiğimizi fark etmişizdir. Fakat bunu kabullenmekte zorluk çektiğimizde pek tabii. Çünkü hiçbirimiz kötü olmayı içten içe kabullenmez ve hep bir bahaneye sığınır veyahut başkalarını suçlamaya meylederiz. Bazen de içimde bir şey bana bunu yapmaya itti, beni zorladı deriz. Adını koyamasak da bu kitapta bahsettiği içimizdeki şeytanın ta kendisidir belki de… Fakat bize bunları yaptıran şey bir güç ya da şeytan mıdır gerçekten?
Kitaptan bir bölüm bunu çok güzel anlatmış;
“İsteyip istemediğimi doğru dürüst bilmediğim, fakat neticesi aleyhime çıkarsa istemediğimi iddia ettiğim bu nevi söz ve fiillerimin daimi bir mesulünü bulmuştum: Buna içimdeki şeytan diyordum; müdafaasını üzerime almaktan korktuğum bütün hareketlerimi ona yüklüyor ve kendi suratıma tüküreceğim yerde, haksızlığa, tesadüfün cilvesine uğramış bir mazlum gibi nefsimi şefkat ve ihtimama layık görüyordum.”
Hayatta düştüğümüzde, bir yerden bir yere savrulduğumuzda, kendimiz için iyi olmadığını düşündüğümüz şeyler yaşadığımızda hep bir suçlu ararız. Fakat yaşanılan şeylerin asla kendi suçumuz, sebebinin ‘kendimiz’ olduğunu kabullenemeyiz. Tıpkı kitapta Ömer’in başta yaşadığı her şeye kendisinin sebep olduğunu kabullenmeyip içindeki şeytana yüklemesi gibi…
Sonrasında ise bunlara içindeki şeytanın değil, kendi acziyetinin sebep olduğunun idrakine varması…
Okurken birçok yerde kendimizi bulacağımız bir eser.
Tavsiye edilenlere eklendi. :)
Keyifli okumalar…
Puan vermedi·111 syf.·
2022 2. kitabı
Halil Cibran klasiği diyebilirim. Okurken fazlasıyla düşündürecek, sorgulatacak ve hayata farklı açılardan bakmamızı sağlayacak tarzda bir kitap.
Felsefe severlere, sevmek için başlangıç yapmak isteyenlere tavsiye ederim.
10/10
2022 1. kitabı
Güzelliğini kaybetmek istemeyen Dorianın dileği kabul olur. Kendisi yerine çizilen portresi yaşlanmaya başlar. Fiziksel güzelliği kaybolmaz fakat ruhunun güzelliğinden de eser kalmaz. İnsani değerlerden uzaklaşıp, yozlaşan bir adamın hikâyesi.
Kesinlikle okumanızı tavsiye ederim.
Puan vermedi·51 syf.·
2021 30. kitabı
Ermişin Bahçesini Halil Cibran Ermiş kitabının devamı olarak yazmıştır. Ermiş’in namıdiğer El Mustafa’nın Orphalese kentinden ayrılarak anne ve babasının ebedi uykuya daldıkları bahçeye dönmesinden, orada 9 müridiyle bir araya gelmesinden bahsetmektedir. El Mustafa müritlerine yalnızlıktan, zamandan, insan ilişkilerine kadar birçok konudan söz eder. Söylemleri fazlasıyla derin ve anlamlıdır.
Müritlerine verdiği kısa bir öğüt veya tavsiye artık ne derseniz :)
•Arkadaşlarım ve canlar, yolunuzda at tırnaklı adamlara rastlayacaksınız, onlara kanatlarınızı verin. Boynuzlu adamlara da defne çelenkleri sunun. Pençeleri olanlara parmakları yerine geçecek taç yaprakları verin. Çatal dilli adamlara da sözleri için bal.
•Topallara çevikliğinizden, körlere de görüşünüzden verin.
