Hayat, şüphesiz sadece gözlerimizde değildir. Fakat, belki aydınlığın adeleler üzerindeki tesirinden mahrum olduğu için, belki insan yüzü kendi ışığıyla aydınlanmadığı için, körler de ağzın hareketlerine varıncaya kadar her şey değişiyor, ancak cansız maddelerde görülen bir gerginlik, hiçbir sesin kıramadığı bir nevi sessizlik siniyor.
İsmine, sesine ve konuşma üslubuna aşina olduğum iki insanın muhabbetine ortak oldum. Çoğunlukla şehirler arası yolculukta ellerimi bağlayıp dinledim onları 'Gitmeye geldim' der gibi.
Kitap Saadettin Ökten ve Kemal Sayar'ın Erkam TV YouTube kanalında 'Gönül Sadası' başlığıyla yayınladığı karşılıklı diyaloglardan oluşuyor. Üsluplarına aşina olduğumdan dolayı konuşma metninden kimin konuştuğunu anlayabiliyordum. Arada karıştırıyordum lakin bunu da ' Kişi daima yolunun kesiştiğine benzer'e yoruyordum. Ne güzel benzemek öyle..
Tarihin bağrından çıkıp gelmiş iki güzel insanın diyaloğuna şahit olmak , karşındalarmışçasına konuşmaktan imtina etmek , sözlerini sadece ve bolca altını çizmek için bölmek .. Enfes bir yolculuktu..