Meryem Zengin
@Talebegillerden_
17 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Ayaklarımı yere vura vura ağlamak istediğim bir kitap. "Stargardt" hastalığı olan on yaşında bir kızın körlüğe - karanlığa gidişini okuyoruz. Aynı zamanda yazarda da aynı hastalık var, yani bir nevi kendini yazmış diyebiliriz ve bu olayı daha da trajikleştiriyor. Benim gibi nerede acı , hüzün ve ağlamak varsa hiç esirgemeden gözyaşlarını akıtan biri için çok daha etkileyiciydi. Bir solukta bitti. Ama unutamayacağımdan eminim.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Nurullah Genç'in Sibirya Gazisi dedesinden bahsettiği videolarda denk geldim kitaba ve hemen aldım. İyi ki aldım ve iyi ki okudum. Kitapta dedesinden bahsetmiyor ama kendisinden bolca bahsediyor. Okurken acaba böyle dünyalar var mı , diyorsunuz. Gerçekliğine inanmakta zorluk çektiğim bir çok bölüm vardı. O ilim yuvası köy odası, babanın azmi, gayreti. Böyle yetiştirilen bir evlat , ancak bu kadar harika olabilirdi. Üst düzey bir bilgi birikimi , en özel okulların dahi beceremeyeceği bir eğitim . O köy odasında bulunmayı arzu ederdim. Lakin kim bilir ne zorluklarla gelinmiştir o günlere, o anlara . Ve kim bilir o köy odasında yetişen kaç tane hayırlı evlat vardır.
" Beynim yağ bağlamış olacak. Büyük ve güzel şeylerin dışarı çıkmasına izin vermiyor. Korkuyoruz. Düşünmekten ve sevmekten korkuyoruz. İnsan olmaktan korkuyoruz. İnsan yerine bir yığın kuklalar yaratıyoruz. İnsana benzetirsek, onlara acımaktan korkuyoruz. İşin içine bir kere acıma girerse, ondan bir daha kurtulamamaktan korkuyoruz."
