T
@Talha6
62 okur puanı
Nisan 2024 tarihinde katıldı
Küçük Prens kitapta gülüne faydalı olmak için gezegen gezegen yol alıyor. Çocuklar bizim gülümüzdür fakat onlara yaşattıklarımızla bizler bir arpa boyu yol alamıyoruz. Küçük çocuklar öylesine kötü durumlara maruz kalıyor ki çocukların masumiyeti, vicdanları, zihinlerinin saflığı anında yok oluyor.
Toplumda öyle insanlar var ki herhangi bir çocuğa saygı duymuyorlar. Bu kesimde bulunan çoğu insanın çocukların zekâlarını anlayabilecek seviyede olduğunu veya iyi birer anne-baba olabileceğini düşünmüyorum. Beyinden yoksun bu insanların çocuklara şiddeti, tacizi veya tecavüzü normalleştirmeleri toplumu iyice geri götürmektedir.
Bir arpa boyu yol alamıyoruz derken geri gitmek ise daha da üzücü bir hal alıyor. Güzel insanların, masum çocukların şiddet veya cinsel istismarla hayata gözlerini yumması insanı üzerken bu olayların yaşanmasına göz yumulması daha da üzücü bir hal alıyor.
Ülkene, şehrine, mahallene, hanene, ailene veya kendine bir faydan yoksa zararında olmasın.
Sevgi, kutsal ve sadık sevgi her şeye kadir değil midir? Ah, evet! Bu mezarda ne denli tutkulu, günahkar, isyankar bir yürek yatıyor olursa olsun, üzerinde yetişen çiçekler gene de masum gözleriyle uysal, sakin bakar bize: Yalnızca ebedi huzurdan, doğanın ”kayıtsız”, büyük huzurundan değil; ölümsüz barıştan, sonsuz yaşamdan da söz ederler…
Güçmüş! Vahşi bir Kalmık’ta, Moğol’da da vardır güç; ama neyleyim öyle gücü? Bize gerekli olan uygarlıktır, evet efendim, evet sevgili beyefendi; uygarlığın meyveleridir bizim için değerli olan.