Düşünce biçimlerinin her birinin yararlılığı, diğerinin eksiklerinden kaynaklanır; ama her ikisini de mantığın ve aklın sınırları içinde tutan şey, bir diğerinin ortaya koyduğu muhalefettir büyük ölçüde. Demokrasiyi ve aristokrasiyi, özel mülkü ve eşitliği, işbirliğini ve rekabeti, lüksü ve perhizi, toplumsallığı ve bireyselliği, özgürlüğü ve disiplini, günlük yaşamın tüm diğer karşıtlıkları savunan görüşler eşit derecede özgürce dile getirilmediği sürece, eşit beceri ve enerjiyle uygulanıp savunulmadığı sürece, iki unsurun da hak ettiğini bulması mümkün değildir; kantarın topuzu mutlaka bir yana kayacaktır. Yaşamın büyük ve gündelik meseleleri açısından doğru, karşıtların uzlaştırılmasına ve birleştirilmesine o kadar bağlıdır ki, pek az insanın zihni, bu ayarlamayı hakkıyla yapacak kadar geniş ve tarafsızdır, o yüzden de düşman bayrakları taşıyan savaşçılar tarafından, kaba bir mücadele süreciyle yapılması gerekir.