Tameris Yavuz
@Tameris
81 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Gece oldu mu, sesimi balkon yutuyor.
Gecem sensiz oldu mu, sesim hiçe çıkıyor.
Dışardan, içeri yetişemiyorum.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Şükrü Erbaş'ın Ömür Hanım'ıŞiir
Bütün Şiirleri 1 kitabına "Herkes kendi yalnızlığında yitik" diye başlıyordu Şükrü Erbaş.
"Herkesin acısı kendine biricik" diyordu başka bir yerinde fakat tüm bu yalnızlık ve acı içinde Ömür demeden de geçmiyordu.
Bütün Şiirleri 2'ye de "Ömrüm" diye başlıyordu.
"Ömrüm
Ah benim örüldükçe sökülen
Yakasız kolsuz hırkam..."
Sonra "Ayrılık herkesin kapısını çalar bir gün" diyordu.
Ve devam eden sayfalarda ah o her cümlesiyle beni alaşağı eden Güz Konuşmaları. Ömür Hanım'la Güz Konuşmaları. Sekiz sayfaya yazılmış ama aynı sekiz sayfaya sığmayıp taşmış tüm Şükrü Erbaş şiirlerinin izi olan Güz Konuşmaları. Ahh!
Bütün Şiirleri 3 kitabına "seni kimselere söylemeden öleceğim" diye başlıyor. Ayrılık, yarım kalmak, acı, yalnızlık ve ölüm yine bırakmıyor Şükrü Erbaş'ın peşini ya da Erbaş onların peşini. Ah Ömür Hanım ah.
Yine diyordu ki "Böyle susuyorum seni Ömür Hanım".
Kitap ilerlerken "Kadın uzakta. Söylediği sözler kadar uzakta." deyip durmaksızın uzaklık vurgusu yapıyordu. Çaresizce bir uzaklıktı bu. Uzaklar bu kitapta daha da uzak oluverdi.
"Uzaklık ses ses büyüdü." deyip sonrasında "Beni anla, Ömür Hanım." dedi. Kitabın tam bu noktasında sona çok yaklaşmışken durdum. Çünkü "beni anla", sadece beni anla değildi. Bir duygu, bir çaresizlik hissi, bir özlem nasıl anlatılabilirse bu iki kelimeye öyle güzel sığdırılmıştı. Üçüncü kitap tam anlamıyla bu iki kelimeye hapsolmuş bir yakarıştı. Sonsuzdu.
Bu kitap bağlamında tüm şiirlerine değinmek istedim. Onun tüm şiirlerinde Ömür Hanım'a değinmesi gibi ben de tüm şiirlerinde Ömür Hanım'ı buldum. Üç kitap da hüzün, ayrılık, yalnızlık, ölüm ve yaşamın en yüce şekilde dile getirilişiydi. Hüzün yeryüzünü dolaşıp gelip Şükrü Erbaş'ın kalemine dokunmuş, Ömür olup şiire dökülmüştü. Kitapları birbirinden bağımsız ele almak
Beni anla, Ömür Hanım...
Gittim, konuştum.
Uzaklık ses ses büyüdü.